athensville

Γραφίστας ων , λάτρης πολύ περισσότερο της βιντάζ παλιάς καλής απλής γραφιστικής της εικονογράφησης, (μακριά από την εύκολη λύση της φωτογραφίας), πέτυχα μια αφίσα Greece απ' τα παλιά και αναζήτησα στο δίκτυο παλιές αφίσες που παρουσίαζαν την Ελλάδα. Με τα λιγότερα τότε μέσα οι εικονογράφοι αποτυπώνουν εξαιρετικά τον μύθο, τον πλούτο και την απλότητα της χώρας. Απόλαυση!

"Δεν υπάρχει πιο συναρπαστικό πράγμα από την έρευνα" είχε πει σε μια παρέα μια συγγραφέας και δίκιο είχε. Η σκέψη της μου επιβεβαιωνόταν εδώ και δύο μήνες όταν πρωτομπήκε η ιδέα να γίνει μια δράση ανάδειξης των μαγαζιών που χάνονται είτε αυτά αφορούν μια τέχνη που ξεφυσά τα τελευταία της είτε γιατί έχουν σπάνιο και ιδιαίτερο αντικείμενο. Μια κοπέλα μίλησε αρχικά για ένα μαγαζάκι που εξειδικεύεται σε υδρογείους κι απο κεί ξετυλίχτηκε το κουβάρι της -αλήθεια σούπερ συναρπαστικής- έρευνας. Μπήκα σε μέρη που προσπερνώ χρόνια καθημερινά και δεν φανταζόμουν τα σκηνικά που κρύβουν πίσω από τους τοίχους. Από εργαστήρια άθικτα στην εικόνα τους δεκαετίες, μέχρι τεχνίτες και καλούπια μαστοριών χαμένων, που διατηρούνται από μια γηραιά πελατεία που δεν τα παίρνει ετοιματζίδικα απ' τα σουπερ μάρκετ, αλλά έρχεται σ' αυτά τα εξειδικευμένα εργαστήρια και ζητά ακόμα και σήμερα το συγκεκριμένο. Ήταν λοιπόν ένα πακέτο από ιδιαίτερες στιγμές που γεύτηκα αυτοί οι δύο μήνες, να τριγυρίσω...

"Άνθρωποι στην πόλη " διαγωνισμός φωτογραφίας atenistas. Aπίστευτα κουραστικό και ψυχοφθόρο το όλο σαν διοργάνωση αλλά άξιζε τον κόπο. Σπάνια ανταμοιβή να χαζεύεις από μια άκρη κόσμο άπειρο να στέκεται να και χαζεύει τις διαφορετικές ματιές των φωτογράφων, το πως αποτύπωναν την πραγματικότητα της πόλης που ξετυλίγεται εύγλωττα στις 80 αυτές φωτογραφίες. Voila, η πόλη μας, τρέχουσα, γλαφυρή, τα σκοτάδια και το φως της * Μακάρι το Μετρό μετά απ' αυτό να ξανασκεφτεί την χρήση της απολαυστικά μεγάλης εξόδου στην Αμαλίας, μπορεί να είναι μια γκαλερί που μπορεί να φιλοξενεί την εικαστική δραστηριότητα των άπειρων καλλιτεχνών της πόλης και να συστήνει μια πόλη ζωντανή και ενδιαφέρουσα στους βιαστικούς περαστικούς.

Ήταν Σάββατο 7 και κάτι στην Θεσσαλονίκη, και σουλατσάροντας στην πόλη μπήκα για ν' αποφύγω την βροχή σ' ένα ε, έτσι μαγαζί. Tiger το όνομά του, όχι τόσο ιδιαίτερος τίτλος, κάτι ελληνικο με διακοσμητικά, ε ας το δω. Αυτό ήταν, ένα σταδιακό εγκεφαλικό από όμορφα αντικείμενα, με απλό σχεδιασμό και φουλ στην εξυπνάδα και το φαν, μ' έκαναν να νιώσω στον παράδεισό μου. Αρχικά βλέποντας τα δίφθογγα στ' αλφάβητα ήμουν έτοιμος να υμνήσω ξανά την θεία Σουηδία, αλλά και το .dk στις συσκευασίες περίπου στην ίδια γειτονιά μ' άφησε. Το 'χουν τόσο οι Σκανδιναβοί σε όλα τους. Θέτουν τόσο ωραία την πρακτικότητα/βολικότητα στην φόρμα και μετά το χρωματίζουν με χαρά, πλάκα, κέφι ή κι εκεί που δεν χρειάζεται αφαιρώντας τελείως οποιαδήποτε εξτραδάκι (λευκά/μαύρα αντικείμενα που αναδεικνύουν το σχήμα). Πολλές φορές είχα σκεφτεί τι καλά αντί να τρέχουμε στα αεροδρόμια και Κηφισούς τι καλά θα 'ταν τα μικρά αντικείμενα του ικεα, να φιλοξενούντο σε έναν χώρο στο κέντρο της πό...

guest post: του Νίκου Νικολαΐδη* Το Φάληρο, μαζί με την Κηφισιά, ήταν ο κατεξοχήν τόπος παραθερισμού της αθηναϊκής μπουρζουαζίας. Οι επιφανείς και εύποροι αθηναίοι θα επιλέξουν το Φάληρο για να κατασκευάσουν τις παραθεριστικές τους οικίες ενώ οι όχι και τόσο εύποροι θα καταφεύγουν στις παραλίες του για τα καλοκαιρινά τους μπάνια. Σήμερα ελάχιστα από αυτά τα μέγαρα επιβιώνουν, συνυπάρχοντας με πολυώροφες πολυκατοικίες και χωρίς να έχουν χάσει την αίγλη τους στέκουν ως μνημεία της αθηναϊκής Belle Époque. Την αίσθηση νοσταλγίας μιας χαμένης παλαιό-αστικής κληρονομιάς επιτείνει η παρουσία των εκπατρισμένων Ρωμιών της Πόλης. Οι Ρωμιοί θα καταφτάσουν στην Αθήνα στα μέσα της δεκαετίας του 60 όταν η Τουρκία απελαύνει μαζικά τους Ρωμιούς που ήταν κάτοχοι ελληνικών διαβατηρίων. Περισσότερα από 10.000 άτομα θα αναγκαστούν να εγκαταλείψουν την Τουρκία μέσα στο χρονικό περιθώριο 24 ωρών. Η έξαρση του κυπριακού απλώς θα επιτείνει το αίσθημα ανασφάλειας και κατά συνέπεια τη φυγή με αποτέλεσμα ...

Για κάποιον που ασχολείται με το design ή τις τέχνες γενικά, η συλλογή αυτών των εικαστικών αρχείων που μαζεύεται καθημερινά στο νετ είναι μια μεγάλη χρήσιμη πολυτέλεια. Ιδίως στο ιδανικό σενάριο, μια ταμπλέτα και το pinterest, εκεί που μόνο οι εικόνες μιλάνε, και ατελείωτο scrolling σε δουλειές χιλιάδων καλλιτεχνών. Έτσι ένα ψάξιμο εκεί, αλλά και γενικά στο διαδίκτυο, μου αποκάλυψε τον πλούτο ντόπιων διαφημίσεων που φιλοξενείται. Ιδού λοιπόν ένα χορταστικό συγκεντρωτικό ποστ με 410 διαφημίσεις του άλλοτε, διδαχή για το περίπλοκο σήμερα, πως επικοινωνείται με απλότητα και με τα λίγα σχεδιαστικά μέσα του τότε (πολύτιμοι οι περιορισμοί τελικά, φουντώνουν την δημιουργικότητα), ένα προιόν, μια ιδέα. Απολαύστε ! (κι οι γραφίστες bookmark it, γερή πηγή έμπνευσης, ιδίως οι γραμματοσειρές πόσο καλαίσθητα χειρίζονται ιδίως οι καλλιγράφοι το δύσκολο σχεδιαστικά ελληνικό αλφάβητο). -πιο εύκολη πλογήση: κλικ στις φώτο για μεγέθυνση και κάντε κλικ στη φώτο ή τα βελάκια αριστερά-δεξιά ...

Πολύς ο καιρός να μπει ποστ με γεύσεις στο μπλογκ, αυτό δεν σημαίνει ότι η αναζήτηση της σωστής μπουκιάς στον δρόμο δεν ήταν κυρίαρχη στις athensville περπατησιές. Ξεκινώντας  , στην πρώτη θέση στην πιο value for money καρυδόπιτα της Αθήνας. Μόνο με 0.90€ το κομμάτι, που μπορεί να φαίνεται μικρό αλλά δεν είναι αφού η γέμιση είναι βαριά, πυκνή, και ελαφρά στεγνή για καρυδόπιτα για μην λιγώνεσαι άδικα. Η γεύση εξαιρετική εννοείται. • Φούρνος Γαμβέτα 4 & Εμμ. Μπενάκη, Ομόνοια  Η κλασσική μας σπανακόπιτα ήταν κάποτε τρίγωνη, μετά έγινε ταψιού και τετράγωνη. Αλλά το πάχος της ήταν συγκεκριμένο, όχι μπόλικη. Αυτό έρχεται να ανατρέψει η κιμπάρικης γέμισης σπανακόπιτα των φούρων "Χωριάτικο" που και μόνο που την βλέπεις χορταίνεις. Πολύ πράμα, περισσότερο σπανάκι, λιγότερο τυρί και με λαδάκι όσο πρέπει. 1.70€. Κουλουρτζίδικα παντού , αλλά ελάχιστα φέρουν το καλύτερο κομμάτι που μπορείς να βρεις στα καλάθια. Το ωραίο αυτό μακρυνάρι, με σφιχτή ζύμη με πτυχώσεις ωραία ψημένε...