athensville

Ένα μεστό Σάββατο το προχθεσινό, όχι μόνο λόγω τόσων συγκινήσεων, όσο του να γνωρίζεις ενδιαφέροντες ανθρώπους και μάλιστα τους ανιδιοτελείς των καιρών μας. Το μεσημεράκι βρέθηκα στην "Γιορτή Φρέσκου Ελαιολάδου" σ' έναν μικρό προσωρινό κήπο της Κεραμεικού 96. Εκεί 5 μικροί ελαιοπαραγωγοί στρώσανε τραπεζάκια και μας κάλεσαν να το βουτήξουμε το λάδι, αυτό το φρεσκότατο που είχαν συλλέξει, με το φρεσκότατο ψωμί της Κρυσταλλίας. Ο κόσμος ήταν πραγματικά φωτεινός, καλοζωισμένος μεν αλλά καθόλου ποζάτος, άλλωστε είναι αντισυμβατικό το να 'σαι σαββατιάτικο πρωί σ' ένα οικόπεδο και να παπαριάζεις λάδι; Σ' ένα έξτρα πάγκο βρέθηκε και η ομάδα Troo Food Liberation, και στο τραπέζι τους με περίμενε μια γευστική έκπληξη που κάπως γύφτικα τίμησα 2 φορές. Φαγάκια με ωμές φρέσκιες τροφές άντε ελαφρά μαγειρεμένες (αφυγραμένες ο σωστός όρος) το κόνσεπτ της ομάδας, και πραγματικά τι γευστική βόμβα ήταν αυτή με τα λαχανικάκια ανακατεμένα στο μπωλ με μια εξαίσια σως και μετά τ...

Έχουν περάσει αρκετές μέρες από κείνες τις 2 βόλτες-"πορείες" στις κάτω γειτονιές του κέντρου κι όσους κι αν ρώτησα έκτοτε για κείνες τις στιγμές μιλούσαν συγκινημένοι, για το αναπάντεχο που έζησαν πατώντας στην στενή σκοτεινή Γερανίου, στη στοά της Πλατείας Θεάτρου, στην Πλ. Βάθη, στην Ζήνωνος, στους Γιατρούς τους Κόσμου στη Κουμουνδούρου. Για την εικόνα των μεταναστών, (που αποτυπώνεται τόσο γλαφυρά στην συγκλονιστική φώτο του Σπύρου Βάθη, κλικ μεγέθυνση) των δεκαεπτά νομά σ' ένα δωμά, αυτών που με τόση χαρά βγήκαν στα μπαλκόνια με τις σκισμένες τέντες, που στα γεμάτα έξαψη μάτια τους, φωνές, χαμόγελά τους, έβλεπες να λαχταρούν μια βασική ανθρώπινη ανάγκη, την αποδοχή: να νιώσουν κομμάτι της κοινωνίας μας, ότι είναι σαν κι εμάς, όχι στυλάτοι και καλοντυμένοι αλλά ίδιοι σαν εμάς. Και στ' αλήθεια, γιατί δεν το κάνουμε (και τους αφήνουμε απλώς να είναι ένα ντεκόρ για να δικαιώνουν τις ακραίες ιδεολογίες τους αριστερά/δεξιά); Πόσος πλούτος για μια πόλη είναι αυτές οι...

-Γ' Σεπτεμβρίου / Άστεγος Ψυρρή / Αιόλου & Σοφοκλέους

" Ο ιδιωτικός τομέας δεν μπορεί να συντηρεί πλέον το δημόσιο. Αυτή είναι η αλήθεια" Υφυπουργός Οικονομίας χθες. Κοιτάζω τον λογαριασμό πάνω στο γραφείο. Φορτώνω, το κάνω εικόνα, εδώ να τα πώ: Δεν κατάλαβα ποτέ γιατί πρέπει να υπερασπίζομαι σε πορείες το δικαίωμα στην εργασία για την κυρία με την χοντρή κωλάρα που είχε μπάρμπα στην Κορώνη, που αποδείχθηκε ξύπνια σε σχέση με τα λοιπά της κοινωνίας και καπάκωσε την θέση στο Δημόσιο, που πηγαίνει στην δουλειά όποτε (όταν τα μαγαζιά είναι κλειστά) και αν θέλει (για να γεμίσει το πράσινο της πασιέντζας την οθόνη), που έχει την οψιόν να της χτυπάνε κάρτα αντ' αυτής , να μένει έγκυος και να παίρνει 2 χρόνια ρεπό ενώ η αντίστοιχη του ιδιωτικού με το ζόρι 2 μήνες, να παίρνει σωρό τα επιδόματα, το κράτος να πληρώνει τους τόκους της να παιρνει δάνεια με ευνοϊκότερους όρους απ' τους υπόλοιπους κλεφταράκους τους ιδιωτικού τομέα, και βάλε, βάλε, βάλε και στο τέλος κι ένα εφάπαξ. Δεν μπορώ να υπερασπιστώ αυτήν την κυρία με την χο...

"Τι;;;". Τελευταίος λογαριασμός στα 100 ευρώ. Θα με φάει το ατενιστιλίκι, μα πρέπει εκ των πραγμάτων να μιλώ συνέχεια. Σκέψου μακροπρόθεσμα: 1200 το χρόνο για κινητό τηλέφωνο; Σ' αυτή την εποχή; Μ' αυτά τα ψιχουλάκια που βγάζω; Δεν λέει. Ώρα για λύσεις. Ας τις μοιραστώ. Υλικά επιτυχίας Μυστικό του κόνσεπτ: εκμεταλλεύομαι στο έπακρο το απεριόριστο των τριών δικτύων. Σαν συνδρομητής της Vodafone (εγώ) αποφάσισα να αποκτήσω άλλους δύο αριθμους από τα άλλα δίκτυα (Cosmote και Wind-Q). Εσύ κάνε τον δικό σου συνδυασμό.

Η Πατησίων δεν έφυγε ποτέ απ' τα 80s: o ποπ σταρ Τόνυ Άντονυ με ένα σετ Τέτες Ντούζες , προτομοτάρει μαξιλάρια για τους φτωχούς της μεγάλης λεωφόρου. Τώρα μπορείς να σιχαθείς το σεξ επίσης. Πλ. Βάθης: μπύρα σε ατομική συσκευασία, για τους Βούλγαρους η δίλιτρη! Αιόλου : σατανική πετυχεσιά, η Αγία Ειρήνη φυλάσσεται από την Angel Security! Μητροπόλεως : σοβαρό κόμμα, τα λάβαρα δεμένα στα κάγκελα με σελοτέιπ! Jumbo : "αληθοφανές σουρωτήρι", συνδυασμός που μου τρύπησε ακαριαία το μυαλό (+ ιδανικό όνομα για γκρουπ). Στ. Λαρίσης: μεγάλοι κατασκευαστές οι Bradshaw, τελικά η Κάρι ήταν από πλουσιόσογο!

"Γεια σου φίλε, τραβάς; Τους έχουν κατακλέψει εδώ. Χαμός, δεν μπορείς να φανταστείς. Έχουν ρημάξει τις γιαγιάδες, αυτές τα γράψανε αυτα. Άντε γειά, Μάρκο τον φραπέ!" . Ο σεκιούριτυ του ΙΚΑ σ' έναν αυτοσχέδιο μονόλογο, στο μπες βγες απ' το κουβούκλιο. Μεσημέρι στην πολύβουη Αγησιλάου και Μυλλέρου, στην καρδιά του κινέζικου εμπορίου των διπλοπαρκαρισμένων βαν, μου τραβούν την προσοχή και φωτογραφίζω αυτά τα αυτοσχέδια αφισάκια. Πέρα απ' το τραγικό της υπόθεσης, στάθηκα θαυμάζοντας την γραφιστική ικανότητα των γιαγιάδων να εικονοποιήσουν τόσο γλαφυρά το μήνυμα, απλώς μ' ένα μαρκαδόρο στο λευκό φόντο: προσέξτε τα γεμάτα ένταση και υστερία ταραγμένα γράμματα, τις εικονογραφήσεις με το σύμβολο της χριστιανοσύνης να αποσπάται από έναν αξύριστο με τσιγαριλίκι στο στόμα, την βιαιότητα του ροπάλου, τα γουρλωμένα μάτια. Επικοινωνία άμεση, σαφής, με φρέσκια ματιά που ξαφνιάζει τον περαστικό. Αυτό είναι πραγματικά καλό ντιζάιν, κορίτσια εύγε!