Blog Widget by LinkWithin


Δόξα τω Θεώ ελεύθερο χρόνο έχουμε πια, δουλειές τόσες δεν υπάρχουν, και έτσι το ξύσιμο στο γραφείο είναι δεδομένο. Ένα βήμα πριν το μάτωμα, ένα απλό αθηναϊκό απομεσήμερο, αποφασίζω να κάνω ένα γρήγορο πρότζεκτ. Γιατί όκ το λευκό, μινιμαλισμός, να αναπνέει το μάτι αλλά ήθελα μια μάξι ανατροπή.
Μισή ώρας πρότζεκτ ντεκό αλλαγής χρησιμοποιώντας μόνο 7 ευρώ και υλικά που βρίσκεις στο εμπορικό τρίγωνο.


Εδώ η πρότερη βαρετή γωνιά. Αν τα συμμάζευα λίγο τα χαρτιά και έβαζα σε καλή πόζα τις καρέκλες θα δείχνει μια χαρά. Αλλά τ' άφησα έτσι για την φωτογράφηση, να δείχνει χάλια (+ λίγο σκοτείνιασμα στο photoshop) για να σας το πουλήσω πιο εύκολα ότι κάτι έκανα.


Πρώτα το αρτ: το πιο χρήσιμο πράγμα που μου μείνε από την σχολή που σπούδαζα είναι το φωτοτυπείο στην Λέκκα 23-25 που δίνεις το Α4 σου και στο κάνει μεγάλη αφίσα με πλάτος 1 μέτρο και ύψος 1.5. Έτσι στο νετ βρήκα και τύπωσα στο τσούκου αυτό το ηθικοπλαστικό αρτ, που έχει όμως ωραιότατη τυπογραφία. 3€ στον φιλικότατο φωτοτυπά της Λέκκα και συνεχίζουμε.


Η κλασσική των 10€  ikea επιφάνεια του  γραφείου σε οικτή κατάσταση, πρέπει κάπως να καλυφθεί. Επιλέγω μουσαμά, αυτούς τους φθηνούς που βρίσκεις στην Σωκράτους κι Ευριπίδου κάτω απ' την Βαρβάκειο αγορά. 1.5 μέτρο πλάτος, μπόλικο-μπόλικο, και τσιμπώ 1 μ. με 2.5€.


Με 1€ απ' τα πολύτιμα καλάθια της Αθηνάς, διπλής όψης κολλητική ταινία. Μ' αυτή κολλάμε την αφίσα και...


...τον μουσαμά στην από κάτω του τραπεζιού. Το ιδανικό βέβαια για μεγαλύτερη σταθερότητα να το περάσετε με καρφωτικό ή με πινέζες.


Και να μια πρώτη όψη. Ο μουσαμάς που επέλεξα ήθελα να 'χει όλο το κοντράστ του κόσμου σε σχέση με το λιτό art στον τοίχο. Μοτίβο αφελές, γεμάτος μνήμες μαμαδίσιες, ο μουσαμάς που βρίσκαμε στα συρτάρια με τις κάλτσες, με χορταστική ανεπιτήδευτη υπερβολή αλλά και χαρά. Για να ενισχύσω το νατουρέλ που προκαλούν τα τριαντάφυλλα, έβαλα τις 2 πράσινες καρέκλες που 'χα στον απέναντι πάγκο, καθώς και ένα μπωλ μεταλλικό 1€ από την Αθηνάς με τα λεμόνια της Βαρβακείου. Ναι, αυτό είναι το αθέατο της διακόσμησης, τα αντικείμενα με το χρώμα, σχήμα, υφή τους είναι συνδεδεμένα με μνήμες και έτσι έμμεσα αυτό δημιουργεί υπόγειες συνδέσεις που στην συγκεκριμένη είναι η "φύση" και κάνει το όλον να δένει.


Στα σκουπίδια πριν 10 μέρες είχα βρει κι αυτη την καταπληκτική γλάστρα, που ο σχεδιασμός της φέρει αυτό το αθηναϊκό, το ντόπιο, που πολύ ταίριαζε στο κόνσεπτ, κι έτσι αντικατέστησα το μπωλ.


Να, αυτό είναι το τελικό. Αντικείμενα εντελώς διαφορετικού χαρακτήρα, (αρχαίο κασπω με λεμόνια και δίπλα λαπτοπ) που στα πλαίσια ενός επί τούτου, κιτς(;) μαξιμαλισμού όλα μοιάζουν ταιριαστά.


Λίγες μέρες μετά δε, στο ανταλλακτικό μας παζάρι στην Αγία Ειρήνη βρήκα το κατάλληλο βιβλίο για να δέσει ο μουσαμάς και να απογειωθεί το επαγγελματικό μου προφιλ στους πελάτες που θα επισκέπτονταν το χώρο.


Την επομένη μου 'καναν οι πράσινες καρέκλες υπερβολικές και έτσι το γυρίσαμε στο ασφαλές λευκό, καρέκλα ικεα μπλα μπλα μπλα. Πόσο βαρετή επιλογή, αλλά ναι, πάντα καταλήγεις σε κάτι ικέα γιατί που αλλού θα βρεις τέτοιες καλοσχεδιασμένες καρέκλες με 30€.


Η ζωή ρέει Σούζυ, και σου ξεπροβάλλει νέα δεδομένα. Έτσι στην Πραξιτέλους της ημέρας, που τρέχει ένα μπόλιασμα γερό, το νέο (μπαρ κατά βάση) παίρνει τη θέση του παλιού. Το παλιό φερμουαρατζίδικο έκλεισε και πέταξε άπονα αυτές τις καταπληκτικές χειροποίητες ταμπέλες, που με πολλή λαχτάρα άρπαξα και άρχισα να τρέχω. Θησαυρός!


Τα βαλα στον πάγκο, χμμμ όχι κακό...


Αλλά τελικά, έδεσαν καλύτερα στη γωνιά εδώ (σ.σ.: να πάρω λεμόνια!) λειτουργώντας συμπληρωματικά με το πόστερ ως άλλο ένα αντικείμενο σχετιζόμενο με την τυπογραφία.


Ε, χθες το πρωί ο μουσαμάς μου φάνηκε υπερβολή και τον ξέκανα. Είχα απωθημένο την χρήση των μαμαδίσιων μουσαμάδων στο σήμερα, το 'κανα, ωραίο ήταν, και είναι τόσο φτηνός και χαρίζει τόσο δυνατή αλλαγή, αλλά πάει προς το παρόν στο συρτάρι είναι και τον ξαναβγάζω. Μέχρι τότε, ένα τουιστ ηρεμίας, χρησιμοποιώντας την λευκή επιφάνεια σαν ελεύθερο ακαθόριστο μπωλ, σαν καμβά που αναδεικνεύει το έντονο χρώμα των φρούτων που θα βρίσκονται αφημένα εκεί. Αύριο ποιος ξέρει;

Σχόλια
blog comments powered by Disqus