athensville

Γραφίστας ων , λάτρης πολύ περισσότερο της βιντάζ παλιάς καλής απλής γραφιστικής της εικονογράφησης, (μακριά από την εύκολη λύση της φωτογραφίας), πέτυχα μια αφίσα Greece απ' τα παλιά και αναζήτησα στο δίκτυο παλιές αφίσες που παρουσίαζαν την Ελλάδα. Με τα λιγότερα τότε μέσα οι εικονογράφοι αποτυπώνουν εξαιρετικά τον μύθο, τον πλούτο και την απλότητα της χώρας. Απόλαυση!

Ήταν Σάββατο 7 και κάτι στην Θεσσαλονίκη, και σουλατσάροντας στην πόλη μπήκα για ν' αποφύγω την βροχή σ' ένα ε, έτσι μαγαζί. Tiger το όνομά του, όχι τόσο ιδιαίτερος τίτλος, κάτι ελληνικο με διακοσμητικά, ε ας το δω. Αυτό ήταν, ένα σταδιακό εγκεφαλικό από όμορφα αντικείμενα, με απλό σχεδιασμό και φουλ στην εξυπνάδα και το φαν, μ' έκαναν να νιώσω στον παράδεισό μου. Αρχικά βλέποντας τα δίφθογγα στ' αλφάβητα ήμουν έτοιμος να υμνήσω ξανά την θεία Σουηδία, αλλά και το .dk στις συσκευασίες περίπου στην ίδια γειτονιά μ' άφησε. Το 'χουν τόσο οι Σκανδιναβοί σε όλα τους. Θέτουν τόσο ωραία την πρακτικότητα/βολικότητα στην φόρμα και μετά το χρωματίζουν με χαρά, πλάκα, κέφι ή κι εκεί που δεν χρειάζεται αφαιρώντας τελείως οποιαδήποτε εξτραδάκι (λευκά/μαύρα αντικείμενα που αναδεικνύουν το σχήμα). Πολλές φορές είχα σκεφτεί τι καλά αντί να τρέχουμε στα αεροδρόμια και Κηφισούς τι καλά θα 'ταν τα μικρά αντικείμενα του ικεα, να φιλοξενούντο σε έναν χώρο στο κέντρο της πό...

Για κάποιον που ασχολείται με το design ή τις τέχνες γενικά, η συλλογή αυτών των εικαστικών αρχείων που μαζεύεται καθημερινά στο νετ είναι μια μεγάλη χρήσιμη πολυτέλεια. Ιδίως στο ιδανικό σενάριο, μια ταμπλέτα και το pinterest, εκεί που μόνο οι εικόνες μιλάνε, και ατελείωτο scrolling σε δουλειές χιλιάδων καλλιτεχνών. Έτσι ένα ψάξιμο εκεί, αλλά και γενικά στο διαδίκτυο, μου αποκάλυψε τον πλούτο ντόπιων διαφημίσεων που φιλοξενείται. Ιδού λοιπόν ένα χορταστικό συγκεντρωτικό ποστ με 410 διαφημίσεις του άλλοτε, διδαχή για το περίπλοκο σήμερα, πως επικοινωνείται με απλότητα και με τα λίγα σχεδιαστικά μέσα του τότε (πολύτιμοι οι περιορισμοί τελικά, φουντώνουν την δημιουργικότητα), ένα προιόν, μια ιδέα. Απολαύστε ! (κι οι γραφίστες bookmark it, γερή πηγή έμπνευσης, ιδίως οι γραμματοσειρές πόσο καλαίσθητα χειρίζονται ιδίως οι καλλιγράφοι το δύσκολο σχεδιαστικά ελληνικό αλφάβητο). -πιο εύκολη πλογήση: κλικ στις φώτο για μεγέθυνση και κάντε κλικ στη φώτο ή τα βελάκια αριστερά-δεξιά ...

Δόξα τω Θεώ ελεύθερο χρόνο έχουμε πια, δουλειές τόσες δεν υπάρχουν, και έτσι το ξύσιμο στο γραφείο είναι δεδομένο. Ένα βήμα πριν το μάτωμα, ένα απλό αθηναϊκό απομεσήμερο, αποφασίζω να κάνω ένα γρήγορο πρότζεκτ. Γιατί όκ το λευκό, μινιμαλισμός, να αναπνέει το μάτι αλλά ήθελα μια μάξι ανατροπή. Μισή ώρας πρότζεκτ ν τεκό αλλαγής χρησιμοποιώντας μόνο 7 ευρώ και υλικά που βρίσκεις στο εμπορικό τρίγωνο. Εδώ η πρότερη βαρετή γωνιά. Αν τα συμμάζευα λίγο τα χαρτιά και έβαζα σε καλή πόζα τις καρέκλες θα δείχνει μια χαρά. Αλλά τ' άφησα έτσι για την φωτογράφηση, να δείχνει χάλια (+ λίγο σκοτείνιασμα στο photoshop) για να σας το πουλήσω πιο εύκολα ότι κάτι έκανα. Πρώτα το αρτ: το πιο χρήσιμο πράγμα που μου μείνε από την σχολή που σπούδαζα είναι το φωτοτυπείο στην Λέκκα 23-25 που δίνεις το Α4 σου και στο κάνει μεγάλη αφίσα με πλάτος 1 μέτρο και ύψος 1.5. Έτσι στο νετ βρήκα και τύπωσα στο τσούκου αυτό το ηθικοπλαστικό αρτ, που έχει όμως ωραιότατη τυπογραφία. 3€ στον φιλικότατο φωτοτυπά τ...

Ένα χρόνο μετά την περσινή συλλογή , 100 φρέσκοφωτογραφημένα street art έργα που περνάνε κι αυτά στην διαδικτυακή αιωνιότητα (περιοχές: κυρίως Γκάζι, Ψυρρή, Μεταξουργείο, Κεραμεικός, Εμπορικό Τρίγωνο)

Πιάνοντας απ' την αρχή την Σαρρή μέχρι την Ρήγα Παλαμήδου και τα τηλεοπτικά θέατρα, έχει δημιουργηθεί μια υπαίθρια γκαλερί με έργα πραγματικά ικανών καλλιτεχνών. Και όλα αυτά με την συναίνεση εμφανώς της Πυροσβεστικής αλλά και της γειτονιάς που φανερά συναινούν και χαίρονται αυτό που συμβαίνει, το ταλέντο τελικά είναι οφθαλμοφανές/εκτιμητέο απ' όλους. Πρώτα όμως, δύο ιστορίες: Αυτό το 'βέβηλο' ήταν το αρχικό έργο του Bleeps, με την γνωστή θεματολογία του, στραμμένη στο τρέχον της Ελλάδας και τη σχέση της, οικονομική/ηθική, με την Ε.Ε. Δεν άντεξε πολλές μέρες και κάποιος θιγμένος απ' το ανοιχτομπούτικο με λύσσα το κατέστρεψε.

Άδεια βάζα, τα σπίτια μας είναι γεμάτα τέτοια, μια στερημένη χαρά σε τόσο στυλάτα αντικείμενα, αφού δεν είναι όλα φόρμα και design, αλλά και η κάποια απαραίτητη χρηστικότητα. Μια κλισέ εισαγωγή, για μια πιστεύω ωραία επιλογή στη χρήση τους. Κλασσικός λοιπόν κανόνας ενός ωραίο ντεκο σετ είναι να παίρνεις το "get the outside, in" που έτσι να δημιουργεί μια ενότητα, μια ένταξη στο γύρω και να μοιάζουν όλα αρμονικά. Αλλά αντί για επιτηδευμένα τριαντάφυλλα, κρίνους και λοιπά dejavu μπουκέτα, προτείνω να ακολουθήσετε το τιπ, να παίρνετε να αγριόχορτα, που φυτρώνουν αυθάδικα στις γλάστρες και να τα βάζετε σε ένα βαζάκι. Είναι πραγματικά κομψοτεχνήματα, οι ακανόνιστες, πολύπλοκες ρίζες τους, ο λεπτός κορμός τους, το άνοιγμα στα κλαδάκια τους, τα καταπράσινα φύλλα. Μια αυτοτελής αλλά και τόσο πολύπλοκη οντότητα που προκαλεί χάζεμα και μια άλλη αίσθηση, αυτή την οικεία, κοντινή της φύσης. Ξεριζώνουμε προσεκτικά για να διατηρήσει την λεπτομερή ομορφιά της ρίζας

Μετά από το περσινό διάλειμμα το Design Walk επέστρεψε: με φανερά χαμηλότερο budget, σαφώς λιγότερα γραφεία, αλλά παραδόξως σχετικά καλύτερο από τις άλλες χρονιές. Η απόφαση να ξεφύγει απ' τα όρια του Ψυρρή το ευνόησε κερδίζοντας δυνατές δουλειές απ' τα γραφεία της Ομόνοιας. Παρ' όλα αυτά υπήρχαν και γραφεία που στα προπέρσινα μοτίβα παρουσίασαν κάτι πολύ λίγο, ποιοτικά, ποσοτικά και τα 2 ταυτόχρονα επίσης. Μια πιο αυστηρή επιμέλεια στην επιλογή των συμμετεχόντων θα βοηθούσε, προτιμώ προσωπικά 6 δυνατά γραφεία που θα προσφέρουν καλή φήμη στο DW, από την μάζα που κάνει το κοινό να σχηματίζει για το design την εντύπωση ότι είναι κάτι ακαταλαβίστικο. Δεν είναι κακό να είσαι pop, design κανεις, το design είναι υπέροχο, ας του χαρίσουμε χώρο μη μπερδεύοντάς το με εικαστικούρες. Αναλυτικά τα γραφεία: ( θέμα: Ελλάδα 2012- Ελλάδα 2022, πως θα ναι η χώρα τότε , κάθε γραφείο είχε διαφορετική θεματική ενότητα, αυτή εντός παρενθέσεως) SomeThink (Τεχνολογία) Πρώτη εμφάνιση για το γραφε...

Κατεβαίνοντας και υποφέροντας μέσα στο χθεσινό τσουχτερό κρύο της Σταδίου, οι τέντες της Κλαυθμώνος με τις σομπάρες και το ανθρωπομάνι φάνηκαν σαν σωτηρία. Αλλιώς δεν έμπαινα, την καθιερωμένη εκεί έκθεση δύσκολα θα την επισκεπτόμουν, θα 'ταν πριν χρόνια όταν την καταχώρισα μέσα μου σαν κατιμά που μαζεύει ότι περίσσεψε από κάθε οίκο, πραγματικά δεν είχε κανένα ενδιαφέροντα τίτλο. Έσφαλα όμως . Χαζεύοντας τους πάγκους βρήκα πραγματικά ενδιαφέροντα βιβλία, απ' αυτά που είχα λαχταρήσει σε βιβλιοπωλεία και δεν θέλησα να χαλάσω λεφτά. Και το πιο δελεαστικό της υπόθεσης ότι οι εκδόσεις είναι κατά συντριπτική πλειοψηφία της τελευταίας δεκαετίας, μην πούμε και για πολύ φρέσκα, διετίας. Οι δε τιμές καταπληκτικές: τα περισσότερα κοστίζουν 3.50€ ως 5€, ενώ βρίσκεις πολυτελή λευκώματα και με 10€/15€. Πολύ μ' άρεσε λοιπόν, η κάμερά μου ενθουσιάστηκε εξίσου και δες τι κατέγραψε σε 99 φωτογραφίες. Ξεκινάμε με το φαν Χαζεύοντας του πάγκους είναι ένα on/off. Βρίσκεις τίτλους που κοιτάς ...

Συγνώμη, ίσως δεν είναι athensville, δεν έχει Αθήνα, δεν έχει πατημένα νεράντζια, και λοιπά αλλά είναι απωθημένο ένα tech review. Αλλά ποιος είπε ότι δεν είναι athensville, υπάρχει τίποτα πιο αστικό απ’ το να διαβάζεις στο μετρό; Και μάλιστα ωραιότατο τζάμπα φρεσκότατο περιεχόμενο απ’ το ιντερνετ; Το καλύτερο! Σας παρουσιάζω μια συσκευούλα που έχω στα χέρια μου εδώ και 4 μέρες και η οποία έχει δύο εξαιρετικά στοιχεία: Είναι το πρώτο tablet παγκοσμίως με το νέο λειτουργικό Android 4.0 (ice cream sandwich). Και το εξωφρενικότερο: κοστίζει μόλις 80 ευρώ. Αυτά τα 2 στοιχεία με οδήγησαν να το παραγγείλω. Είναι απολύτως τωρινό (όχι σαν κάτι άλλα ταμπλετ που έχω android 2.0 και σου βγαίνει η πίστη, αλλά με το ολόφρεσκο σύστημα για ταμπλετ που πάνω σ’ αυτό θα χτιστούν οι νέες εφαρμογές android) και ασύλληπτα οικονομικό (με τόσα παίρνεις μια μπακατέλα κινητό για την μάνα σου). Έτσι με λαχτάρα, ψαγμένοι αναγνώστες, το τέσταρα εντατικά και σας το παρουσιάζω:

Περνώντας την γεμάτη φτώχεια αλλά και ζωή Ζήνωνος, παρατήρησα σ' ένα απ' τα πολλά χύμα μαγαζάκια γύρω, ένα μίνιμαλ ντιζαϊνάτο μπουκάλι, σε πολλές διαφορετικές χρωματιστές βερσιόν και μια χειρόγραφή απίστευτη τιμή από κάτω: μόλις με 1 ευρώ! Γέα!, πήρα 3 χρώματα, 3€ μόλις, τα βάζεις στο σπίτι και μάπα να' ναι κάνουν καλό εφέ σκέφτηκα. Τα δοκίμασα δε και, ήταν μια χαρά. Δύο μέρες μετά πήγα και το μελέτησα καλύτερα το πράγμα. Μπορεί όλα να είναι πολύ βασικά, ράφια κακοβαλμένα, ταμπέλα ένας μουσαμάς με logo από ms word, μπουκαλάκια και σαπουνοειδή πεταμένα στο κέντρο σε πρόχειρες κούτες, αλλά αυτό δεν αλλάζει ότι όλα το εξωφρενικά οικονομικό του πράγματος. Σχεδόν όλα μόλις με 1€, και μάλιστα πολλά με εξαιρετικές συσκευασίες, έχουν στον σχεδιασμό τους την ευρωπαϊκή ματιά. Πήρα κι άλλα λοιπόν, έδωσα 10€, έφυγα φορτωμένος και είπα να τα εξετάσω προσεκτικότερα. Όντας πειραματόζωο -για χάρη σας αναγνωστες-και μετά από ένα μήνα χρήσης δηλώνω την ικανοποίησή μου και συνεπώς σας τα...

Βολόδερνα στην Πατησίω ν όταν με πήραν τηλέφωνο 2 φίλοι για την νέα έκθεση της Λαμπράκη-Πλάκα, της Πινακοθήκης τέλος πάντων και μια βολικότατη στάση της Κάνιγγος με οδήγησε στα 5 λεπτά εκεί. Βασικά το' ξερα, τα βαριέμαι αυτά, ότι θα συναντούσα ένα συνάφι που τα βλέπει σαν χάπενινγκς και μυρουδιά δεν σκαμπάζει. Μπαίνοντας, επιβεβαίωση (ή προκατάληψη;) άμεση, είδα γούνες με κυρίες -δεν πάνε καλά τα μυστικά της εδέμ σκέφτηκα-, πολλά χοντρα χιπ γυαλιά να φλερτάρουν, μπούρου-μπούρου στα iphone, όλ' αυτά μέχρι που εμφανίστηκε η Πινακοθήκη, η Λαμπράκη-Πλάκα δηλαδή και άρχισε την παρουσίαση. Την έχω κατατάξει στις μεγαλοαστές που κάνουν το χόμπι τους κι έτσι στην αρχή παρατηρούσα τις νεανικότατες γόβες-μποτίνια της, τον κότσο στα μαλλιά της, αλλά για λίγο, γιατί μετά με ψιλογήτευσε. Η γυναίκα έχει λόγο γοητευτικό αλλά πάνω απ' όλα έχει πραγματική γνώση, έκανε όχι την ξεναγήτρια, αλλά την δασκάλα όπως είπε η ίδια μεταφέροντάς μας με απλούστατα λόγια την εποχή το κοινωνικό, οικον...

Οι αναγνώστες θα ξέρουν την αγάπη του μπλογκ για παλιά αντικείμενα, και την σημαντικότερη πηγή που μπορείς να τα βρεις, που, σορπρέζα, είναι ο κάδος της γειτονιάς σου! Πραγματικοί θησαυροί, περιμένουν στο τσάμπα και με λίγο μεράκι, να ομορφύνουν και να προσδώσουν ξεχωριστό χαρακτήρα στο σπίτι. Δεν θέλει πολύ, αρκεί να ξέρεις να τα σεβαστείς και να τους φερθείς σαν σπάνιας ομορφιάς αντικείμενα. Δες τι έκανα, δες πόσο απλό είναι. Τρόπαιο 1ο. Περνούσα από ένα υπό κατάρρευση νεοκλασσικό που είχαν ανοίξει και το καθαρίζανε και πρόσεξα σ' ένα μέσα δωμάτιο να στέκει μοναχό αυτό το μπαούλο. Μου γυάλισε, το ζήτησα, μου το χάρισε ο νέος ιδιοκτήτης λέγοντάς μου ότι πρέπει να 'ταν ενός αρχιμανδρίτη που έμενε εκεί μέχρι το 80. Ωωω, ωραίο το στόρυ είπα,και το κουβάλησα ανα χείρας σπίτι. Τα αντικείμενα που 'χουν μια φθορά είναι αδυναμία, σαν να έχουν στόρυ να σου πουν. Εδώ το συγκεκριμένο πέρα απ' το ωραίο πάλιωμα, είχε και ένα ουδέτερο ελαφρόλαδο χρώμα που ταίριαζε παντού. Επιπ...