Κεφάλες στο Αττικόν


Νύχτα πρεμιέρας, Julia/Julie (δείτε το, διασκεδαστική Μαίρη Στρηπ). Ο κόσμος κλασσικός, αλτέρνατιβ, ασύμμετρο μαλλί, "έχεις φωτιά", ο φραγκούλης με κοντό παντελονάκι και κίνκυ μπότες, μη πίνετε το δαιμονισμένο δροσερό nestea που μοιράζουν δωρεάν, θα βρεθείτε με 50 αγόρια στα wc (δύο-τρία ζευγαράκια γεννήθηκαν στο περίμενε). Πεθαίνω για σινεμά με εξώστες και το ρετρό ντεκορασιόν, αλλά δεν είναι δυνατόν το 2009 να καλύπτει το ένα/τρίτο της οθόνης το αεναώς κινούμενο κεφάλι του μπροστινού. Θα διαφωνήσει μαζί μου η μαχόμενη αριστερά της κληματαριάς μα προτιμώ τα βιλατζ/στερ με την τέλεια αμφιθεατρική αποτέτοια. Άλλο ενοχλητικό η τετράγωνη οθόνη, και όλες οι ηλίθιες (μόνο γυναίκες, πάντα) που 'ρχονται μισάωρο από την έναρξη (να δουν τι;), και τσατάρουν πεντάλεπτο στο κέντρο της αίθουσας. Κυρίες μου, στο September Issue θα παίξει ξύλο!

4 σχόλια:

  1. χαχαχα! "το κεφαλι του μπροστινου", το φανταζομαι σαν τιτλο σπλατερ ταινιας....! στο Δαναό πάλι, οι υποτιτλοι απλά καλύπτονταν από το ύψος το καθισμάτων, τόσο χαμηλά τους προβαλλαν, τα δε κεφάλια σε αφηναν να συμπληρώσεις μόνος σου με τη φαντασία σου το υπολοιπο καδρο της ταινιας. (π.σ. το "ΜΟΟΝ" του DunkanJones, του-γιου-του-Μπαουι, απλα τα σπαει...)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ε δε'ναι και τοσο κακο αυτο με τα ζευγαρακια :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Δεν ανήκω ούτε για αστείο στην αριστερά της κληματαριάς (ούτε σε καμμιά άλλη αριστερά), αλλά το ΑΤΤΙΚΟΝ ήταν, είναι και θα είναι το ομορφότερο σινεμά της Αθήνας. Αλλά και τα Village μου αρέσουν (σε Στερ δεν έχω πάει ακόμα) - το σινεμά δεν είναι για δογματισμούς!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Instagram