Blog Widget by LinkWithin


Είναι αλλιώς στο Σύνταγμα όταν είσαι εκεί. Τις προηγούμενες μέρες κάτι οι μούντζες, κάτι τα 2-3 παλιά συνθήματα, κάτι οι συνωμοσιολογίες "έκοψε ο Καμίνης τα φώτα", "κόψανε τα κινητά", "κόψανε το wifi" (ξέρουν όλοι πόσο ασθενικό είναι ούτως ή άλλως το wifi εκεί), είχα την εντύπωση του μια από τα ίδια πάλι, γκώσαμε, φτάνει.
Μέχρι που πήγα το βραδάκι της Κυριακής και έζησα αυτό που δεν ανέμενα. Αυτοί που βριζωρύονται ελάχιστοι, και οι πολλοί είναι αυτοί που ένα χειμώνα τώρα πίστευα πως δεν υπάρχουν: καταπληκτικοί Αθηναίοι, φωτεινοί, φιλικοί τύποι, που να συζητάνε με μεγαλύτερη από ποτέ ακρίβεια κι ηρεμία τα δύσκολα της χώρας, ένα εντελώς άλλο πράμα, σαν να λιωσαν τα παγάκια του κομπλεξάκια Αθηναίου του μπαρ κι εδώ έπιανε μ' ευκολία κουβέντα με τον άγνωστο δίπλα. Και το πλήθος φανερά ετερόκλητο, πλούσιο, χωρίς ηλικίες και τάξεις, με κορυφαίο στοιχείο έκπληξης για μένα την παρουσία άπειρων γονιών που είχαν κατέβει με τα παιδιά τους.
Μα στη Βαρκελώνη είμαι; Μου κανε λοιπόν τόσο ανοίκεια η αίσθηση του να περπατώ στις ιδίως φέτος νεκρές νυχτερινές Σταδίου και Πανεπιστημίου και να μην τραβούν το μάτι μόνο οι βουβές βιτρίνες , αλλά να κολυμπώ με τρομερή ευεξία σ' αυτό το σπαρταριστό σμήνος που σουλατσάριζε στην πόλη. Το ίδιο κατηφορίζοντας στους δρόμους προς Μοναστηράκι, γεμάτα τα πεζοδρόμια, τα καφέ, τα μπαρ, ένα πανηγύρι, μια μεσόγεια, εξωστρεφής Αθήνα.
Ξέρω, αρκετοί έχουν τις αντιρρήσεις τους για το περιεχόμενο της διαμαρτυρίας, μα πιστεύω ότι είναι νωρίς να κρίνεις, κι είναι επίσης χίλιες φορές προτιμότερο ο κόσμος να παρατά την sportday και το Άστρα και Όραμα, να μαθαίνει να βγαίνει στους δρόμους και να εκδηλώνει την δυσφορία του και μάλιστα μ' αυτόν τον πολύ πιο αξιοπρόσεκτο για την εξουσία και την πλατιά μάζα (που αυτή θα κάνει την όποια επανάσταση) τρόπο.
Ας κρατήσουμε λοιπόν αυτό που σίγουρα έχουμε: τους πιτσιρικάδες ξαπλωμένους στη Σταδίου, στο γρασίδι κάποιοι να τραγουδούν με μια κιθάρα, τα άπειρα ποδήλατα, τις νεαρομαμάδες με τα καροτσάκια, τον ευδιάθετο όμορφο κόσμο. Σ' αυτό βλέπω ορατό κέρδος, τουλάχιστον για την πόλη και γι' αυτό αξίζει να κατέβεις. Είναι κάτι σαν rebranding της Αθήνας μέσα μας, αυτό που γίνεται αυτές τις μέρες , συλλέγουμε επιτέλους και θετικές αναμνήσεις απ' αυτή την πόλη, καλύπτει δε σωτήρια την ανάγκη να ξαναπιστέψουμε ότι ζούμε στο σωστό μέρος. Νατο, επιβεβαιωμένο, εμείς τα φτιάχνουμε όλα, εμείς τις πόλεις.

Σχόλια
blog comments powered by Disqus