Blog Widget by LinkWithin


• Γράφει η Αθηνά Λαμπρινίδου
Μία απο τις πιο πανέμορφες πλατείες της Αθήνας και του ιστορικού της κέντρου, σαν στολίδι. Απίστευτη παλιά αρχιτεκτονική, παλιά μαγαζιά στολισμένα και αυτά με δαντέλες και υφάσματα, τα λουλουδάδικα του κ. Παύλου, τα σουβλάκια του Κώστα, το Καπάκι, το Αιολίς.
Όταν ξεκίνησα να νοικιάζω ένα μικρό δώμα πάνω στην Πλατεία πριν 4 σχεδόν χρόνια υπήρχε και ένα ωραίο yoga center στον δεύτερο και τρίτο όροφο ενός παλιού κτιρίου, το Botanica ένα μαγαζακι στην γωνία με αιθέρια έλαια, φυσικές κρέμες κλπ.

Μέσα στα τελευταία 3 χρόνια απο 3 τα καφέ/μπαρ έγιναν 5 στην μικρή πλατειούλα αυτή. Ήδη ετοιμάζεται και το 6 και οι φήμες λένε οτι υπάρχουν κι άλλα στα σκαριά. Ένα κατέστρεψε μπροστά στα μάτια Πολεοδομίας, Αστυνομίας, Αρχαιοτήτων την 'διατηρημένη' πρόσοψη του πανέμορφου κτιρίου που νοίκιασε, έβαλε τεράστια τζάμια, κρόσσια και ξεκίνησε μουσική στο διαπασών. Το Yoga Center έκλεισε λόγω θορύβου γιατί στεγαζόταν από πάνω. Έκλεισε και το Βotanica. Η πλατεία έχει γίνει δημόσιο πάρκιγκ. Σε καθημερινή βάση.

Εμείς οι κάτοικοι, αρχιτέκτονες, καλλιτέχνες, επιχειρηματίες, φιλόλογοι, περιβαλλοντολόγοι κοιμόμασταν για χρόνια με ωτοασπίδες ή καθόλου. Πέρσι, πριν τις δημοτικές εκλογές, μετά από την εκατοστή φορά που είχα πάει με έναν φίλο μου να παραπονεθώ στην αστυνομία που είναι δύο τετράγωνα μακριά, ο αστυνομικός που ήταν στην βάρδια ευγενέστατα και ήσυχα μου είπε 'ξέρεις κορίτσι μου, παλιά ήμουν βασισμένος στου Ψυρρή, ερχόταν και εκεί ένας κάτοικος να σαν εσένα, ένας πολύ καλός κύριος, παραπονιόταν για τον θόρυβο από τα μαγαζιά, έκανε μηνύσεις. Του έλεγα, κύριε Τάδε μου για δεν μετακομίζετε από την γειτονιά. Δεν έχετε ελπίδα να ακουστείτε μπροστά στα συμφέροντα. Και κατέληξε σκοτωμένος σε αυτοκινητιστικό.."..... Κάποιος μου είπε να προσέχω που παρκάρω την μηχανή μου τα βράδια.
Με τον καινούργιο δήμαρχο και αντιδήμαρχο δημοτικής αστυνομίας μοιάζουν να έχουν αρχίσει να αλλάζουν τα πράγματα σιγά σιγά προς το καλύτερο. Τα live σταμάτησαν, τα decibel της μουσικής μειώθηκαν, έχουν πέσει κλήσεις στα παρκαρισμένα αυτοκίνητα. Μια ανακούφιση.

Χθες άκουσα μια άλλη φήμη. Το Αιολίς λέει, το οποίο και έκλεισε λόγω κακοδιαχείρισης, το αγόρασε ένας κύριος στον οποίο ανήκουν τεράστια νυχτερινά κέντρα. Δεν θυμάμαι το όνομά του. Ούτε που τον ξέρω τον άνθρωπο. Αισθάνθηκα οτι ήρθε πλέον 'το τέλος΄ για την Πλατεία. Είπα μήπως ψάξω να βρω τον τηλεφωνό του, πάω στο γραφείο του να τον γνωρίσω, πρωτίστως να τον ΄καλωσορίσω΄στη πλατεία και μετά να του δώσω μια εικόνα της: Οτι δηλαδή η απίστευτη ομορφιά της, από που τραβάει Έλληνες και τουρίστες, και εμάς τους κατοίκους, και φαντάζομαι και τον ίδιο είναι η 'ρομαντική' της φύση, η low profile ενέργεια μιας παλιάς Αθήνας που χάνεται. Της Αθήνας του Βέγγου. Να του δώσω και μια εικόνα για να γνωρίζει ότι η πλατεία κατοικείται και από ένα σωρό εντάξει ανθρώπους, εκ των οποίων απολύτως κανένας μας δεν είναι ενάντια στην επιχειρηματικότητα, αλλά ότι και εμείς δουλειές έχουμε, πρωινές όμως, και μωρά, και χρειάζεται να μπορούμε αν μη τι άλλο να κοιμηθούμε.
Ένας πολύ αγαπημένος μου φίλος μου είπε οτι είμαι τελείως τρελή. Οτι τέτοια πράγματα δεν γίνονται στην Ελλάδα. Ένας άλλος επίσης αγαπημένος μου είπε να ξεχάσω την Πλατεία Αγίας Ειρήνης. Οτι πάει καλπάζοντας προς το μέλλον της Πλατείας Καρύτση και δεν μπορώ να κάνω τίποτα για αυτό.

Σχόλια
blog comments powered by Disqus