Blog Widget by LinkWithin

Oχι άλλη εξυπηρέτηση!


Μόλις έχω βγει από το Πλαίσιο. Ο Σεκιούριτυ τρέχει προς το μέρος μου, θα νομίζει ότι βούτηξα κάτι σκέφτηκα, ε απίστευτο, ετρεξε να με ρωτήσει αν εξυπηρετήθηκα! Ε αυτό ήταν, έλεος δηλαδή, μέχρι κι εκεί; Είχα ζήσει πριν, το γνωστό σκηνικό επίσκεψης στο Πλαίσιο αυτό που όπου κι αν σταθείς, ένα μέτρο να κουνηθείς, κάποιος θα πεταχθεί απ' τους διαδρόμους, σαν σε ανελέητο πακμαν, να με ρωτήσει αν θέλω να εξυπηρετηθώ. Να λέω όχι, να με ρωτά τι συσκευή χρησιμοποιώ και πόσα δίνω το μήνα. Δεν θέλω καλή μου! Τολμώ να κάνω ένα βήμα ακόμη, σαν το τσιτά κάποιος άλλος θα πεταχθεί για μια επίθεση εξυπηρέτησησης. "Μια ματιά ρίχνω, ευχαριστώ", η επόμενη απάντηση που θα επαναλάβω άλλες 10 φορές μαζί με τις ψυχαναγκαστικές χαιρετούρες δεξίωσης.
Στις αρχές του πλαισιακού φαινομένου πριν κάποια χρόνια, 1-2 φορές ρώτησα "γιατί το κάνετε αυτό;" και ο υπάλληλος μου χαζογέλασε λέγοντας "ξέρετε...". Ναι ξέρω, καταλαβαίνω, αλλά κι ας καταλάβουν οι υπεύθυνοι ότι κάποιοι πελάτες μπορεί να βρίσκουν σχεδόν δουλοπρεπή μια τέτοια συμπεριφορά, να φέρονται αδιακόπως οι υπάλληλοι σαν ρομποτάκια καλοσύνης για τις ανάγκες του μεροκάματου. Και συν τοις άλλοις είναι κάτι σαν θέατρο όλο αυτό, στην εποχή του ιντερνετ και του skroutz, οι πελάτες, μέχρι 45 έστω, έρχονται ψαγμένοι για το τι και πόσο θα το βρουν, δεν χρειάζεται καθόλου το υπόλοιπο.

Σχόλια
blog comments powered by Disqus