Blog Widget by LinkWithin


Κοσμαγάπητο το σουβλάκι, νοστιμιά αδιαμφισβήτητη, είναι το λαϊκό γρήγορο φαγητό της χώρας. Σε κάποιες περιοχές της Αθήνας που κυριαρχούν οι μετανάστες το σουβλάκι απέκτησε νέα υφολογικά στοιχεία που το διαφοροποιούν . Αξίζει κύριοι σύνεδροι να ταξινομήσουμε τις αλλαγές που επέφερε η παρουσία των εν Αττικη γκασταρμπάιτερ στην μετεξέλιξή του.

Κατ’αρχήν ας εξαιρέσουμε τους Άραβες: γνώστες ήδη του κεμπάπ και του γύρου μείναν πιστοί στα γνωρίσματα της κουζίνας τους: υπερβολικά λαδωμένο κρέας και η συνοδεύουσα γαρνιτούρα περιλαμβάνει μαϊντανό, ψιλοκομμένο λάχανο και πιπεριές τουρσί.
Το ενδιαφέρον εστιάζεται στην παρέμβαση των ανατολικοευρωπαίων μεταναστών στο ελληνικό παραδοσιακό σουβλάκι. Παραμερίζουμε Πολωνούς και Ρώσους, αυτοί ούτως ή άλλως δεν είναι ανοικτοί στην ελληνική κουλτούρα και Βούλγαρους που δεν βολεύονται στο όρθιο, έχουν τις ταβέρνες τους. Καταλήγουμε έτσι στην υιοθέτηση του σουβλακιού από δύο γένη: Αλβανούς και Ρουμάνους.
Εργάστηκαν σκληρά, με φρενήρεις ρυθμούς και εισήγαγαν νέα στοιχεία. Κύρια καινοτομία τους η περισσότερη πατάτα: το συνοδευτικό υλικό διατηρήθηκε σε ποσότητα αλλά προστέθηκαν τηγανητές που ξεχειλίζουν. Οπτικά δίνει την εντύπωση του πλούσιου των υλικών στο πεινασμένο μάτι, ο εργάτης χρειάζεται ένα χορταστικό σε υδατάνθρακες πλήρες γεύμα, και είναι βολικό σε μια μπουκιά να βρίσκει και τις πατάτες που άφησανε το πιάτο και μπήκανε στην πίτα.
Επίσης κατέρριψαν το ταμπού της σουβλατζούς. Μέχρι την έλευση τους στον Νότο, γυναίκες δεν συναντούντο στο επιτέλικό πόστο του τυλίγματος. Η ανάγκη όμως έβαλε τις γυναίκες να πιάσουν την ιερή λαδόκολλα. Στην αρχή άχαρες (τόσο αδαείς που, φρικτό, τοποθετούσαν τα υλικά σε οριζόντιες στρώσεις), γίνανε μαστόρισσες πρόσφατα και τις βλέπεις σήμερα να εργάζονται με ταχύτητα και να ‘χουν συλλάβει το μέτρο στα υλικά.

Να το προσδιορίσουμε και τοπικά, οι περιοχές που συναντάμε το μουλτικούλτι σουβλάκι: Κολωνός, Βικτώρια, Άγιος Παντελεήμονας, ελαφρά Κυψέλη, Σεπόλια, Πλατεία Αττικής μάλιστα στην τελευταία, μικρή προσθήκη στην έρευνα, έχει παρατηρηθεί και το φαινόμενο του διπλού κεμπάπ στην πίτα.

Κλείνοντας, δηλώνω ικανοποιημένος απ’ τα νέα στοιχεία που εισήγαγαν: το αθηναϊκό σουβλάκι απέκτησε όγκο, δύναμη, θρέψη, ικανοποίησε την πείνα του πελάτη σε ένα και μόνο τυλιχτό κάνοντας το, το απόλυτο value for money. Σας ευχαριστώ (κοινό: κλαπ-κλαπ)!

Σχόλια
blog comments powered by Disqus