Blog Widget by LinkWithin

Σιγά του Πικάσo πια!


Θυμόμουνα καλά; Έψαξα τον φάκελο με τις φωτογραφίες που είχα τραβήξει στην Εθνική Πινακοθήκη στην έκθεση έργων απ' τα άδυτά της και όντως δεν είχα μπει στον κόπο να τον τραβήξω καν. Πραγματικά μου χε φανεί τόσο ξεπέτα, ίσως τον γκαντέμιασα με την απαξίωσή μου. Περιεχόμενο αδιάφορο, ένα πικασικό δύο πρόσωπα -τρία μάτια σε 5-6 χοντροπινελιές, με μια χρωματική μουντάδα στο λάιβ, (μη κοιτάτε κάτι χρώματα που τόνισαν οι φωτοσοπάδες στο ιντερνετ), το μέγεθος του τσίπικο σχεδόν Α4, δεν ήθελε να ξοδέψει λάδια;
Με εκνεύρισε δε περισσότερο σε αυτό το άρπα κόλλα έργο η πληροφορία ότι επρόκειτο για δωρεά του καλλιτέχνη στον Ελληνικό λαό προς τιμήν της αντιστασιακή του δράσης. Περισσότερο μου κανε μια απ' τις γαλλίδες ερωμένες του στο Παρίσι, που το χουν πολύ σικ απ' τους Βερανζέρους την φιλελληνιά να δωσε εντολή "Ντενίζ, πήγαινε αποθήκη και στείλε ένα πινακάκι στους Έλληνες, απ' αυτά τα μικρά, όχι απ' αυτά που παρήγγειλε η κυρία Renault για το σαλόνι της". Γιατί ναι, τι ήταν ο Πικάσο, ένα brand με κάποια καλά χρόνια νεωτερισμού στην αρχή (σπουδαία για την τότε εποχή η αντίληψη του στην μη αναπαραστατική ζωγραφική) και μετά όπως πάει πάντα η ιστορία αυτού του κόσμου, ακολούθησε ένα πλάκωμα των μποεμ της μεγαλοαστικής τάξης -που αενάως ψάχνει νέα θέματα συζήτησης για τα τσάγια-, που καλομαθαίνει τους αρτίστες μέχρι συγγραφείς στις ευκολίες, ηδονές και αμάξια και σέρνουν το -φτιαγμένο όπως και τώρα απ' τα τότε media- όνομά τους και ανέμπενευστα μυαλά μέχρι το φινάλε.
Εσένα σ' αρέσει; Πες ό,τι βλέπεις: η μεγάλη βλαχιά είναι να μην μπορείς να τεκμηριώσεις την πραγματική αξία ενός έργου και να στέκεσαι με δέος επειδή γράφει την ούγια "τάδε". Σιγά το έργο, πές το, είναι τόσο απάντηση για όλα να αμφισβητείς τα προ γεννήσεώς μας ιερά!

* * *

Όσο για το σύστημα ασφαλείας της Πινακοθήκης, να πω απλά ότι μου μπήκαν και μένα ιδέες να κλέψω 2-3 πινακάκους την μέρα της επίσκεψής μου. Πολύ απλά, τη δουλειά μπορείτε να την κάνετε στον κάτω όροφο, στο σημείο που βρίσκονται οι τουαλέτες οι οποίες είναι κοινές με τα flocafe και τα οποία χωροταξικά πραγματικά βρίσκονται μέσα στον χώρο της Έκθεσης. Τόσο μέσα που χτυπούσα το κεφάλι μου στον τοίχο γιατί έδωσα τα 5€ της εισόδου, μια χαρά θα μπαινα από κει μιας δεν υπήρχε καμμία φύλαξη και μπαινόβγαινε όποιος ήθελε. Ναι, ήταν παντού στους τοίχους η αίσθηση ότι δεν φυλάσσεται επαρκώς η Εθνική Πινακοθήκη. Tέλος πάντων μετά πήγα Flocafe και ξεχάστηκα πίνωντας τσάγια και μιλώντας για τέχνη (ααα, όσα κατηγορώ κάνω ;-)!

Σχόλια
blog comments powered by Disqus