Το φωτεινό Σαββατόβραδο των Atenistas!

9:58:00 π.μ.

Μετεκλογική Δευτέρα: Αtenistas ή εκλογές; Atenistas!
"Να πάμε στην Κοτζιά να ανάψουμε κεριά", φλασιά, ακόμα και σήμερα ψάχνω να βρω πως μου 'ρθε, που μπαμ την πέταξα σ' ένα τραπέζι 4 ατόμων 10 μέρες πριν. Οι 3 πετάχτηκαν σαν σ' ελατήριο, είπαν μεγάλο ναι, μια κοπελιά (την οποία, εκ του αποτελέσματος, πρέπει να την καρυδώσω) έσπειρε την αμφιβολία: είναι πολύ μεγάλο αυτό, πως θα το χειριστούμε, μπορεί να ξεφύγει, δεν έχουμε εμπειρία. Σαράκι η αμφιβολία σε τρώει πραγματικά, οκ θα ρωτήσουμε τους συμμετέχοντες το Σάββατο στην Ζήνωνος πως τους φαίνεται η ιδέα. Το ανακοινώνω στο ινδικό εστιατόριο στη Δεληγιώργη. Χειροκροτήματα, αλαλαγμός πραγματικός!
Το προχωράμε, το ανακοινώνουμε. Πρώτα updates, πρώτα τουιτς, άπειρα ριτουίτς, κάποια απ' αυτά όμως δηλητηριώδη, απαξιωτικά, γκρινιάρικα να θρέφουν την αγωνία. Κι αν κάνουμε λάθος, δεν έχουμε πείρα από τέτοια μεγάλα events, αν ξεφύγει; Αλλά από την άλλη οι atenistas δεν έχουν σαν αρχή να 'ναι αντιμέτωποι με την λογική του καναπέ, της άκοπης κρίσης, αυτής που διέλυσε τελικά την χώρα; Φτάνει το Σάββατο απόγευμα, χαζεύοντας την Πλατεία Κοτζιά που στα μάτια μου έμοιαζε πιο μεγάλη απο ποτέ, η αγωνία του αγνώστου κυρίαρχη.


Ώρα 8, με σακούλες, σκούπες ανα χείρας πλησιάζουμε με την Αμαλία διστακτικά στην Πλατεία. Μαγική εικόνα, κάμιά εικοσαριά άτομα απροειδοποίητα εντελώς, τέταρτο και μισή ώρα αργότερα το επίσημο ραντεβού, είχαν αρχίζει να κυκλώνουν το συντριβάνι με κεριά. Φχιού, ανακούφιση! Λεπτό προς λεπτό, εκατοντάδες να ρχονται. Μισή ώρα πριν τη γιορτή η Κοτζιά είχε γεμίσει με 2.000 φλόγες κάνοντας το σκηνικό πραγματικά μαγικό. Ναι, σιγουριά πια, όλα θα πάνε καλά


Άγχος κανένα πια, οι σπουδαίοι atenistas το 'χαν πάρει όλο πάνω τους και πέρα απ' το οργανωτικό πάνω κάτω, στεκόμουν στιγμές και τους χάζευα, σαν καλεσμένος σε σούπερ πάρτυ. Τι φανταστικοί Αθηναίοι, τι ωραίος κόσμος πόσο απολάμβαναν τη γιορτή στο πουθενά, στον ξένο για όλους μας δημόσιο χώρο.


Οι μουσικοί άρχισαν να παίζουν, φέρνουμε τραπεζάκια από γειτονικό καφενείο και το Higgs για ένα αυτοσχέδιο μπαρ, η ατμόσφαιρα εξαιρετική, τα κεράκια στις 9 είχαν φτάσει στα 4 με 5.000! Και μόνο που χαρίσαμε στην πόλη αυτό το μαγικό σκηνικό άξιζε η όλη προσπάθεια.
Κόσμος άπειρος, πρέπει να πέρασαν 1.500 άτομα και καμιά χιλιάδα στεκόταν, φωτογράφιζε, τούηταρε ενθουσιωδώς, χαλάρωνε, το διασκέδαζε πραγματικά.
Διαλαλούμε παρέα-παρέα την έκπληξη που φυλάγαμε: πορεία στις δύσκολες γειτονιές, σ' αυτές που πολλοί δεν έχουν περπατήσει ή έχουν καιρό να περάσουν. Μια γκρανκάσα (ταμπούρλο μεγάλο) εμπρός να δίνει τον τόνο και απο πίσω εξαιρετικά πνευστά, σαξόφωνο, ταμπούρλο, φλάουτο (;), μια μορφή κιθαρίστας, ένα παθιασμένο ντέφι και γύρω στα 700-800 άτομα με πλαστικά ποτηράκια που βάλαμε ρεσώ μέσα για την ατμόσφαιρα (καιγότανε το ποτηράκι; δεν έμαθα ποτέ, κάπως έπρεπε να έρθει το φως μαζί μας και το ρεσώ σκέτο καίει).

Το κέφι απίστευτο, πανηγύρι πραγματικό: κατεβαίνουμε την Σοφοκλέους, στρίβουμε Σωκράτους, μπαίνουμε στην έρημη και "κακόφημη" πλατεία Θεάτρου, οι μουσικές απίστευτες γεμίζουν την σκοτεινιά, περνάμε από μια στοά με τέλεια ηχώ που αγκάλιαζε τις φωνές μας και μπαίνουμε στην χωρίς φώτα Γερανίου.


Είναι η στιγμή που προσωπικά συγκινήθηκα. Ο πατέρας μου είχε τα γραφεία και τυπογραφείο του εκεί για 50 χρόνια, όπως και ο παππούς μου το σπίτι του, που μου λεγε για το Γεράνι των αρχών του αιώνα, με τα νεοκλασσικά και το πηγάδι που παιζε μικρός. Κοίταξα το παράθυρο του πρώτου ορόφου που πόσα βράδια πέρασα μόνος σ' έναν αχανή χώρο 100 τμ, ψάχνοντας στο νετ, ζωγραφίζοντας, ακούγοντας μουσικές, διαβάζοντας ντιζάιν, σερφάροντας στο παλιό ιντερνετ, όλα αυτά που μαζεύτηκαν μέσα μου και κάνανε τελικά το athensville ένα ωραίο μπλογκ. Στο σκοτεινό παράθυρο σαν να είδα ικανοποιημένο εκείνον τον 20αρη, που μια ιδέα του πρόσφερε τόσο κόσμο και μουσικές στον σκοτεινό και κακόφημο δρόμο που ακόμα αγαπά.


Το μελό συνεχίζεται ουσιαστικότερο, αφού το πέρασμα μας εκεί ήταν κυριολεκτικά κινηματογραφικό. Στα μπαλκόνια να 'χουν βγει πακιστανοί μετανάστες να χειροκροτάνε, να μας χαιρετάνε, κάποιοι ρίξανε ροδοπέταλα απ' αυτά που πουλάνε στα φανάρια. Σαν να τους έδωσε κάποιος προσοχή, σαν να φέραμε την χαρά, την αποδοχή που δεν την βρίσκουν πουθενά στη καθημερινότητά τους, χωρίς μελό διάθεση μα πολλοί δάκρυσαν εκεί.


Πρώτος μεγάλος δρόμος που συναντάμε η Πειραιώς. Πως περνάμε; Όλοι μαζί και πέρνουμε το κολάι πως διασχίζουμε τους δρόμους. Συνεχίζουμε προς Αγ. Κωνσταντίνου. Ολόφωτο το Εθνικό Θέατρο μόλις έχει τελειώσει η παράσταση, οι περισσότεροι κοιτάζουν με περιέργεια αλλά και πλατύ χαμόγελο το χάπενινγκ που έχει πραγματικά ξεφύγει από κάθε φαντασια. Στρίβουμε δεξιά, φτάνουμε Μάρνη και πλησιάζουμε την Πλατεία Βάθης Οι μετανάστες που στέκονται στην Πλατεία αρχίζουν να χορεύουν και μας κάνουν νοήματα με τα χέρια "Ελάτε, ελάτε". Οι μουσικοί καταφθάνουν πρώτοι και στέκονται, και μετά από 2 λεπτά η πλατεία είναι γεμάτη κόσμο! Η πλατεία Βάθης!

Τα πνευστά του δίνουν και καταλαβαίνει, κόσμος χοροπηδά στο κέντρο, οι Άραβες χορεύουν παραληρηματικά. Δεν υπάρχει! Μετά από 10 λεπτά πάμε στον μεγάλο στόχο: Ομόνοια. Θα χορέψουμε στην Ομόνοια! Κλείνουμε με θάρρος πια κανονικά τον δρόμο. Ένα κύμα ανεβαίνει Αριστοτέλους και Σωκράτους. Από ψηλά στη Σατωβριάνδου χαζεύω τον κόσμο που φτάνει μέχρι την Χαλκοκονδύλη, 2 τετράγωνα μεγαλούτσικα κάτω. Α-πί-στευ-το!

Πλησιάζουμε στην μεγάλη πλατεία, στα καφέ όλοι χαμογελάνε, άλλοι σαστίζουνε, άλλοι σηκώνονται και μπαίνουν στην παρέα. Οι μουσικοί ανεβαίνουν στο μεγάλο πλάτωμα, έτσι να ξεχωρίζουν και δίνουν τον ρυθμό. Ένας ζογκλέρ ανάβει φωτιές και γύρω να δίνουμε με τα χέρια τον ρυθμό, κι άπειροι να χορεύουν. Πάνω στην Ομόνοια: ο μεγάλος στόχος των atenistas, εκεί που θέλαμε κάποια στιγμή μελλοντικά να κάνουμε ένα πάρτυ, και να που απλά και μόνο με μουσική και φιλική διάθεση προς όλους τον καταφέραμε.


Μένουμε ένα τέταρτο εκεί. "Οι atenistas ξέρετε πάντα καθαρίζουν" και ξεκινάμε πίσω στην Πλατεία Κοτζιά να μαζέψουμε τα ρεσώ. Το θέαμα της άδειας από κόσμο πλατείας, γεμάτης αναμμένα κεριά είναι μαγικό. Στεκόμαστε 5 λεπτά και το χαζεύουμε, μιλάω με τους υπαλλήλους του Δήμου που θέλουν να πάνε σπίτια τους, δύσκολη η αυριανή εκλογική μέρα λένε. Κρίμα που τα σβήνουμε αλλά πρέπει. Σε 5 λεπτά μ' ένα απλό πάτημα του ποδιού τα κεράκια σβήνουν και μαζεύονται σε σακούλες από τους atenistas. To όχημα με τις βούρτσες περνά και αφήνει την Πλατεία Κοτζιά κούκλα και καθαρή.

Οι μουσικοί τον χαβά τους, συνεχίζουν να παίζουν, τι σπουδαία ψυχή οι καλλιτέχνες έ; Αφιλοκερδώς, με άδεια πνευμόνια μα προσηλωμένοι στη στιγμή, πολύ την εκτίμησα αυτή την ράτσα προχθές.
"Χρειάζονται μέρες για να συνειδητοποιήσω αυτό που έγινε" έλεγα όταν με ρωτούσαν αν είμαι ικανοποιημένος. "Δεν έχει ξαναζήσει τέτοια βραδιά η Αθήνα" μου λέει η ενθουσιασμένη Αναστασία σε κάποια αγκαλιά. "Πότε θα γίνει το επόμενο" ρωτούσαν όλοι. Σύντομα, η πόλη είναι πια όλων και δική μας, σπουδαίοι atenistas!

• Ιδιαίτερες ευχαριστίες στην Αμαλία που σκέφτηκε και οργάνωσε το κομμάτι της πορείας. Την Βανέσσα που προσφέρθηκε με την ομάδα των καλλιτεχνών της να πλαισιώσει τη βραδιά. Τις Αναστασίες, Έλενα, Στέλιο για την ηθική και όχι μόνο υποστήριξη.
• Δεστο και στο atenistas.gr
• Διάβασε εντυπώσεις κι εδώ:
• Φωτογραφίες: δεν τράβηξα, τι καλό αυτό. Εδώ εμφανίζονται φωτογραφίες από Σπύρο Βάθη και Κων/νο Φλαμιάτο, αρχική κάντε κλικ: newsbeast.gr
• Περισσότερες φώτος: 1, 2, 3, 4,


33 σχόλια :

  1. Οπότε ουσιαστικά, η Αθήνα ξαναζεί σε μέρη που φαίνεται ότι πήγαινε να σβήσει! Εύγε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πέρα από τον αυτάρεσκα και αναίτια θριαμβολογούντα πρώην και (όπως φαίνεται και νυν) δήμαρχο, πέρα από τον ανέμπνευστο και χλιαρό διεκδικητή του αξιώματος που εισέπραξε και την οργή του κόσμου για το μνημόνιο, πέρα από το 20% της Χρυσής Αυγής σε κάποια σημεία της Αθήνας όπου το μεταναστευτικό είναι ανοιχτή πληγή, πέρα από την τεράστια και δικαιολογημένη αποχή, σαν βάλσαμο στην ψυχή έρχεται αυτή η δράση των Atenistas και η ανταπόκριση του κόσμου. Αν και ξύπνησα "μουδιασμένη" από τα χτεσινά αποτελέσματα που ακόμα δεν ξέρω πώς να τα ερμηνεύσω και να καταλάβω τι προοιωνίζονται, αυτές οι φωτογραφίες και αυτό το κείμενο μού έφτιαξαν απίστευτα τη διάθεση και αναπτέρωσαν ελπίδες.
    Καλή βδομάδα να 'χουμε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ατενίστας, ευχαριστούμε που υπάρχετε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. wow! οι atenistas ενηλικιώνονται μέσα σε μόλις 2 μήνες!!! :-))))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. κάθε λέξη του κειμένου σου, Τάσο, είναι ακριβώς αυτό που αισθανόμουν κι εγώ! στο facebook χθες έγραψα "πιστεύουμε στα θαύματα" γιατί ήταν πράγματι μαγικό!! σας ευχαριστώ με όλη μου την καρδιά! and now, more...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Εξαιρετική βραδιά παιδιά, πάμε για ακόμα ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑ events! Μαζί σας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Δεν ξέρω τι μπορεί πραγματικά να αλλάξει, δεν έχω καμιά αισιοδοξία πλέον για τίποτα, δεν ξέρω αν τέτοιου είδους events μπορούν να ξεφύγουν από την lifestyle εναλλακτική (?) τρεντουριά και να "ανοίξουν" σε κάτι πιο μεγάλο, οφείλω όμως να παραδεχτώ ότι οι εικόνες της Αθήνας έτσι και ανθρώπων χαμογελαστών με συγκίνησαν οπότε σας χρωστάω κι εγώ ένα μπράβο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Μπράβο ρε παιδιά...μπράβο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Ελπίδα υπάρχει. Μπράβο σε όλους

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. ηταν πραγματικα μια πολυ ωραια ιδεα και μια πολυ ωραια βραδια!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. πάντως ακόμα και οι δισταγμοί στην αρχή μας βοήθησαν να στύψουμε το μυαλό μας και κάπως έτσι βγήκε η ιδέα της διαδρομής... ακόμα και τα κεριά που λέγαμε στην αρχή μην γίνει σαν μνημόσυνο, τελικά μετατράπηκαν σε φωτεινή θάλασσα! εμένα μου αρέσουν οι διαφωνίες, είναι δημιουργικές.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. μεγάλη αλήθεια αυτό ! :):)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Παιδιά, μπράβο, μπράβο και πάλι μπράβο. Δεν μπόρεσα να είμαι μαζί σας, την επόμενη φορά δεν το συζητώ. Η Αθήνα αξίζει τα καλύτερα, η Αθήνα αξίζει τους atenistas!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Πανέμορφο! Μακάρι να οργανωθεί μια αντίστοιχη ομάδα για την Θεσσαλονίκη.

    Και μια παράκληση: Μεγαλύτερες φωτογραφίες, να χορτάσουμε την ομορφιά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. gia ligo bebaia, alla etsi einai :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Siga min kolousate (h kolonate)! Egw mia xara dynamikous sas kobw. Pros ti oi distagmoi? Euge, kai fysika euxes gia akomi perissoteres energies.

    Merikes erwtiseis, an theleis apantas:
    giati grafeis agglikes lekseis me ellhnika grammata? ti tash einai kai auth pia; enas na to kanei, oloi meta. egw mia xara se kobw na exeis to diko sou styl. min akolouthas loipon authn thn tash.

    ti simainei h ekfrash 'den yparxei';;;; thn akouw polles fores apo ellhnes filous, k fysika otan erxomai ellada. alla pali mperdeuomai. ti den yparxei?

    ti einai to resw;;;

    auta
    xx

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Ena tetoio group xreiazetai se kathe Ellhniki polh nomizw!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Φως στην πόλη, φως στις καρδιές και στις ψυχές μας.

    Όλοι μαζί ανάψαμε ένα μικρό κεράκι ελπίδας για τη χώρα μας, την πόλη μας, νομίζω!

    Στους χαλεπούς καιρούς που ζούμε (ή πάντα ήταν τέτοιοι;) η απάντηση των νέων είναι φως, μουσική, ελπίδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Πρέπει να ήταν φανταστικό αυτό το σκηνικό!Όμορφα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. ena megalo bravo se olous!!!!! syginithika!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Prepei na einai to post su pou apolausa perissotero apo ola mexri twra!!

    Mprabo se olous tous Atenistas, estw k kathysterhmena!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. ποιά πλάσματα είστε εσείς που με συγκινείτε βαθειά αλλά κυρίως αποτελεσματικά;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. το ρεσώ είναι το μικρό κεράκι σε (συνήθως) λεπτό αλουμινένιο περίβλημα. Αυτά δηλαδή που άναψαν τα παιδιά. Το "δεν υπάρχει" είναι αγνώστου πατρότητας και σημαίνει "είναι απίστευτο" ή "δεν υπάρχει ανώτερο".
    χχ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Χιλια Μπραβο σε σας παιδια! Υπεροχη η κινηση σας και το αποτελεσμα σιγουρα ουτε σεις πιστευω οτι το περιμενατε!!Ομορφηνατε αυτην την χιλιοτραγουδισμενη αλλα ταλαιπωρη Αθηνα μας. Να εισαστε παντα καλα και να δωσετε κεφι και χρωμα και σε αλλες πολεις.Το εχουμε ολοι μας αναγκη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. Ζηλεύω πολύ πολύ! Λυσσάω, πως το λένε.. Είμαι από Θεσσαλονίκη. Εδώ, κάτι τέτοια διοργανώνει το "parallaxi", τοπικό free-press, μια στο τόσο. Αλλά, αυτή η βραδυά, μόνο από τις φωτό μοιάζει μαγική! Τι να πω. Μπράβο, μπράβο, μπράβο! Μακάρι να μπορέσω κάποια στιγμή να παραστώ κι εγώ σε οποιαδήποτε δράση των atenistas.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. Απίστευτα όμορφο θέαμα!
    Χαίρομαι που αρχίζει ν' αντιδρά η Αθήνα - τρομερή δύναμη αν σκεφτείτε τί θα μπορούσε να κάνει τόσος κόσμος ενωμένος :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  27. Εγώ προσπαθούσα να καταλάβω ποιός είσαι, σε κάποια φάση υπέθεσα ότι ήσουν ο γλυκούλης που μας μοίραζε τα ποτήρια για να βάλουμε τα κεράκια αλλά δεν σιγουρεύτηκα ποτέ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  28. euxaristw gia tis apantiseis Luc! to 'den yparxei' mou psiloarese. mallon tha to xrisimopoiw;) tosa xronia pou leipw apo ellada, den ananewnontai eukola ta ellhnika mou:)
    xx

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  29. Με ένα μικρό εισαγωγικό σχολιάκι,
    προσ-ανάρτησα
    (προϋποθέτοντας, αγενώς μάλλον, την άδειά σας, ο χρόνος όμως ή μάλλον οι ανάγκες για αμεσότητα των αντιδράσεων, πίεζαν)
    αυτό το ποστ, προσθέτοντας και τον θαυμασμό & τις ευχαριστίες μου στο μπλογκ μου στην ιστοσελίδα του ΑΘΗΝΑ984 FM
    http://www.athina984.gr/node/124522

    όπου και γράφω επαγγελματικά.

    Θα έλεγα πάντως να μην αρκούμαστε σε απλές
    (και σχεδόν πάντα δυσοίωνες)
    διαπιστώσεις παγιωμένων
    (κατά συνεπαγωγή δική μας, συνηθέστατα) αποκλεισμών, και
    επεκτείνοντας το πνεύμα των πρωτοβουλιών σας, να "εισβάλουμε"
    (εισβάλετε, εννοώ ακόμα)
    και σε χώρους που φαντάζουν αφιλόξενοι, αλλά εν τέλει δεν είναι!

    Ή τουλάχιστο δεν είναι, στο βαθμό που πάντα κάποιοι θα επιμένουν
    -σε όσο τους αφορά και το δύνανται, βεβαίως-,
    να διατηρούν ανοιχτές κάποιες χαραμάδες ελεύθερης κυκλοφορίας ενημέρωσης και ιδεών.

    Πόσο μάλλον για τα "καλά νέα" που δημιουργούν φωτεινές, δημιουργικές πρωτοβουλίες σαν και τις δικές σας.
    Κουράγιο, απλωθείτε όσο μπορείτε, σας "παίρνει", όση μαυρίλα και να υπερίπταται πάνω από τα δόλια τα κεφάλια μας, οι πολίτες πάντα θα διατηρούν μια αίσθηση αξιολόγησης του αληθιμού και του ωραίου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  30. Μπράβο παιδιά!!! Σας (μας) στηρίζουμε!!! Είμαστε κι εμείς Atenistes άλλωστε! :)

    http://epilektika.blogspot.com/2010/11/blog-post_9191.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  31. Συγχαρητήρια. Πότε θα το ξανακάνετε και πως θα ενημερωθούμε ;;; Όσοι περισσότεροι τόσο πιό αποτελεσματική η παρέμβαση στη αθλιότητα που έχει κατακλύσει την κάποτε όμορφη πόλη μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Από το Blogger.