Blog Widget by LinkWithin


Οι Πολωνοί της Αθήνας: ήσυχοι, συμπαθείς, τυλιγμένοι με μια ολοφάνερη κουλτούρα και καλλιέργεια είναι ίσως η πιο συμπαθής ομάδα μεταναστών στους παππούδες που τους φταίνε για όλα οι ξένοι. Απ' την άλλη δεδομένη και η εσωστρέφεια τους, δικά τους σχολεία, δικά τους μαγαζιά, και το ένα και μεγάλο τους "κακό": πολύ πολύ μπύρα, λιώμα στα τσιμέντα τα ξημερώματα στην Αχαρνών, τι πληγές καλύπτουν μ' αυτήν την μπύρα, πάντα αναρωτιέμαι: να 'ναι το δυσβάσταχτο στρίμωγμα από Ρώσους και Γερμανούς, το κρύο της πατρίδας τους, ε ας χαλαρώσουν επιτέλους, αυτός ο ελληνικός ήλιος, τα νικά τέτοια πάθη. Αρχές Μιχαήλ Βόδα ξεκινά o μικρόκοσμός του, με τα μπακαλικάκια, τα βίντεο κλαμπ, τα καφέ τους, και επί του προκειμένου, μετά την άχρηστη εισαγωγή, τα γλυκά τους.
Στρίβοντας στην γωνία με την πολύ θορυβώδη Ιουλιανού χώθηκα σ' ένα ζαχαροπλαστείο πολονέζ. Πρώτη φλάσι ματιά οι πάστες και τα γλυκά όπως τα ανατολικοευρωπαϊκά: έντονα χρώματα, καρδούλες, ντόμινο, τρυφερά σχεδιάκια κατάλοιπα του αφελούς ή ευτυχούς κομμουνισμού. Την προσοχή μου τράβηξαν κάτι σαν τσουρεκάκια που στοιβάζονταν ζεστά-ζεστά σε ένα καλάθι. Γλυκιά ζύμη, πασπαλισμένα με καραμελωμένη ζάχαρη, και στο κέντρο γέμιση με κρέμα ή κάτι μαυράκια. "Τι είναι αυτά" ρώτησα, παπαρούνες η απάντηση. "Ένα απ' αυτό" ζήτησε αναψοκοκκινισμένος ο γκουρμέ και λίγο ψωνάρα εξερευνητής της πόλης. Κεφάλι δεν έφτιαξα απ' τα σποράκια της οπιούχου παπαρούνας, αλλά απόλαυσα ένα γλυκάκι με πολύ ξεχωριστή, ξεκάθαρα γλυκιά γεύση που προτείνεται ανεπιφύλακτα. Πριν φύγετε πάρτε και μια βιομηχανοποιημένη μεν, αλλά πολύ πιο γαλακτερή απ' τις δικές μας, σοκολάτα, θα 'χει να κάνει με τις αγελάδες ίσως ακούνε πολύ Σοπέν. Mπόλεκ, Λόλεκ και Σοπέν, δεν αρκούν αυτά για ν' αγαπάς την Πολωνία;
• ¨Ptys", Kukiernia Polska, Ιουλιανού 78

Σχόλια
blog comments powered by Disqus