Blog Widget by LinkWithin


Ξέρω πολλοί θα θρηνήσουν για τους δικούς τους λόγους, αλλά πόσο με χαροποίησε η είδηση ότι έκλεισε, εδώ και λίγες μέρες, το Σταρ Σίνεμα, η μέκκα των αθηναϊκών τσοντάδικων. Όχι δεν έχω φυλαγμένη καμία χαιρεκακία για τους, άστεγους πια, λάτρεις του σπαρταριστού ανώνυμου σεξ που βρίσκαν εκεί χαρά, (υπάρχουν κι αλλού πορτοκαλιές τριγύρω άλλωστε), μα πήγαινε πολύ να χαραμίζεται ένα τέτοιο κτίριο σε σεξ σίνεμα. Μιλάμε για σπάνιο δείγμα αρτ ντεκό αρχιτεκτονικής, που τόσο ανάγκη έχει να δει ανακαινισμένο και φροντισμένο η ιστορία και η αισθητική της πόλης. Μα μπορεί να γίνει κουκλί, απ' αυτά τα λαχταριστά θέατρα/σινεμά της παλιάς εποχής: με φουαγιέ, εξώστες, μαρμάρινα δάπεδα, φτιαγμένο εξ' αρχής για τέτοια θεάματα.
Και σημειώστε την ευνοϊκή συγκυρία, δυο κτίρια παρακάτω βρίσκεται το -παρά τα προβλήματα- ολοκαίνουργιο κι αστραφτερό Εθνικό Θέατρο. Φανταστείτε σκηνικό, μια νέα θεατρική γειτονιά με κόσμο να σουλατσάρει στα πλατιά πεζοδρόμια της Αγίου Κωνσταντίνου και να πίνει το καφέ του, πριν και μετά τις παραστάσεις στην Ομόνοια. Τόσο και πολύ απλά, μια άλλη πραγματικότητα...




Ιανουάριος 1947 (Φωτογραφία Δημήτρη Χαρισιάδη, Φωτογραφικό Αρχείο Μουσείου Μπενάκη)

Το «Σταρ» της οδού Αγίου Κωνσταντίνου είναι ο «βασιλιάς» στο είδος του. Κι αν δεν έπαιζε ταινίες σεξ θα ήταν μία από τις δημοφιλέστερες (και πιο γοητευτικές) αίθουσες του κέντρου. Σχεδιασμένο από τον εβραϊκής καταγωγής Ζακ Μωσέ, ξεκίνησε ως οικογενειακός κινηματογράφος με μία ενδιαφέρουσα αρ ντεκό πρόσοψη, αλλά η ραγδαία υποβάθμιση της Ομόνοιας στη δεκαετία του ’70 δεν άφηνε πολλά περιθώρια στους ιδιοκτήτες του. Η αρχή έγινε με καράτε, «καουμπόικα» και αισθησιακές ταινίες.
Δημ. Ρηγόπουλος, Καθημερινή, 23/9/2007



Έσβησε για πάντα η κόκκινη μαρκίζα


Η εξαιρετική είσοδός του

Σχόλια
blog comments powered by Disqus