Blog Widget by LinkWithin

Tαξίδι στα Τίρανα


Τίρανα; Ναι, γιατί όχι, μου μπήκε η ιδέα βλέποντας τα μπάνερ των εταιρειών λεωφορείων στο Μεταξουργείο, και ένα άδειο ΠΣΚΔ στάθηκε η αφορμή. Διακοπές ιδανικές: ξένη χώρα, καμία πληροφορία από την τρέχουσα κουραστική ζωή στην πόλη, τι καλύτερο.
Βέβαια πριν αμφέβαλα για το ταξίδι: μήπως είναι πολύ μίζερο, τι πάω να κάνω εκεί, αλλά τελικά σκέφτηκα το δίδαγμα που σου χαρίζει πάντα στο τέλος ένα ταξίδι. Τελικά ξεπέρασε κατά πολύ τις προσδοκίες μου: συνάντησα μια πόλη πολύ πιο όμορφη απ' ότι φανταζόμουν, με εξαιρετικά θετική ενέργεια, cool και εξωστρεφή. Ναι αυτά είναι τα απρόσμενα Τίρανα, ιδού πως ξετυλίγονται σε 100 φωτογραφίες.

Ο πηγαιμός
Μπαίνοντας στην Αλβανία σε πιάνει μια κατάθλιψη: έχεις να κάνεις με την βαθιά επαρχία, με χωριά, μια εγκατάλειψη παντού, στο κάθε τι ολόγυρα. Ταξίδι πραγματικό στον χρόνο, ένας φωτογράφος θα αποτύπωνε συγκλονιστικά στιγμιότυπα. Όταν φτάνεις στο κέντρο της χώρας, στην πόλη Fier η κατάσταση αλλάζει. Μεταφέρεσαι, στο σήμερα: δρόμοι ασφαλοστρωμένοι, φανάρια, σπιτια σοβατισμένα. Μπαίνοντας απ' το παραλιακό Δυρράχιο (η Ριβιέρα της χώρας) στα Τίρανα, λες οκ θα παραμείνω στο σήμερα: συναντάς ολοκαίνουργια μεγάλα κτίρια, τη γνωστή δυτική αρχιτεκτονική της Λεωφ. Κηφισίας στο πιο ενδιαφέρον, μεγάλες ρεκλάμες, τελείως Ευρώπη. Μεγάλο όμως το ταξίδι, γερό βράδυ, κατευθείαν για ύπνο.


Ξημερώνει. Αρχή και κέντρο όλων η Πλατεία ΣκεντερΜπεή (Skenderbeg). Το αγαλμα του Γεωργίου Καστριώτη (το πραγματικό του όνομα, βυζαντινός αξιωματούχος γαρ), εθνικού ήρωα των Αλβανών, δεσπόζει στο κέντρο. Τριγύρω το γνωστό Εθνικό Μουσείο Ιστορίας της χώρας με το χαρακτηριστικό ψηφιδωτό, το κτίριο της Οπερας, την Εθνική Τράπεζα της χώρας που χτίζει εντυπωσιακό νέο κτίριο.


Στην βόρεια πλευρά της Πλατείας βρίσκεται και το μοναδικό ιστορικά "αξιοθέατο" της πόλης (άλλωστε τα Τίρανα είναι νέα πόλη), το τζαμί του EtHem Bey. Μικρό, αλλά όμορφο ιδίως οι τοιχογραφίες ολόγυρα.


Κι επειδή οι Αλβανοί δεν έχουν καμία θρησκεία κορώνα στο κεφάλι, ούτε τον μουσουλμανισμό που ιστορικά απεκόμισα την εντύπωση ότι τον θεωρούν (βάσει αυτών που είδα στο Μουσείο) σαν λάθος επιλογή να τον ακολουθήσουν, χτίζουν στην άλλη πλευρά της πλατείας μια νέα ορθόδοξη εκκλησία, πολύ ενδιαφέρουσα αρχιτεκτονικά.


Ξεχωρίζει το βράδυ το καμπαναριό που σχεδιαστικά θυμίζει κεριά αναμμένα, φωτίζοντας με ένα ακόμη landmark των ουρανό των ολόφρεσκων Τιράνων.


Μπρος και πίσω εκτείνεται η Deshmoret e Kombit ο κεντρικός δρόμος της πόλης, απ' τους ωραιότερους που έχω περπατήσει. Φτιαγμένος από Ιταλούς το 18ο αιώνα, είναι απολαυστικά πλατύς, λιθόστρωτος σε όλο του το εύρος. Εκατέρωθεν τεράστια δέντρα κάνουν τους περιπάτους υπέροχους, συν του ότι εκεί βρίσκονται τα ωραιότερα κτίρια της χώρας, κι αυτά ιταλικής επιρροής, που στεγάζουν κυβερνητικές υπηρεσίες, μουσεία, ακαδημία τεχνών, πολυτεχνείο.


Στον δρόμο πάνω υπάρχουν 2 εξαιρετικά πάρκα που πραγματικά τα χαζεύεις, αυτό λέγεται ποιότητα ζωής στην πόλη. Κόσμος ξένοιαστος να διαβάζει, παιδιά με μαμάδες να παίζουν, και όλα αυτά στην απόλυτη γαλήνη.





Το πάρκο Tajvani με τα πασέ αλλά τόσο χαλαρωτικά συντριβάνια του· χαρά θεού να τρως σποράκια στα παγκάκια του.


Η γωνία του Υπουργείο Αμύνης στη γωνία με το πάρκο, ναι, εικόνα από το καράκεντρο της πόλης. Οι γύρω παράδρομοι δεντροσκεπασμένοι και πανέμορφοι.





Η πυραμίδα, το πιο χαρακτηριστικό κτίριο των Τιράνων, στέκει εγκαταλελειμένο σήμερα. Σαν τιμωρία για το σύμβολο του καθεστώτος (ολοκληρώθηκε το 1987 σε σχέδια της κόρης του Χότζα για να φιλοξενήσει Μουσείο στην μνήμη του). Προσεχώς θα αξιοποιηθεί, και μάλιστα πάλι η κόρη θα βάλει το χέρι της. Βαλκάνια οικογενειοκρατία...


Η πλαινή πύλη του Προεδρικού Μεγάρου: εδώ τον περασμένο Γενάρη, 3 διαδηλωτές, διαμαρτυρόμενοι για μίζες και διαφθορά Κυβερνητικών στελεχών, έχασαν την ζωή τους από πυρά φρουρού. Περισσότερα σ' αυτή την εκπομπή της "Έρευνας"


Το Πολυτεχνείο, στο τέλος της Deshmoret, αρχικά κτίριο των ιταλικών δυνάμεων κατοχής. Πίσω του εκτείνεται το υπέροχο μεγάλο πάρκο.

Η Αρχιτεκτονική
Τα Τίρανα είναι μια πόλη που φτιάχνεται σχεδόν απ' το μηδέν κι αυτό είναι φανερό παντού. Ξεπετάγονται νέα κτίρια στο κέντρο και σε μαχαλάδες, τα γνωστά μοντέρνα σαν τα δικά μας, αλλά και μερικά ακόμη πιο τολμηρά, όπως ο ντομινο πύργος που δεσπόζει στην κεντρική πλατεία, ενώ τίποτα δεν αναπαλαιώνεται εκτός από μερικά, ελάχιστα, δείγματα της ιταλικής αρχιτεκτονικής κληρονομιάς.







Blokku

H πιο νεανική γειτονιά
των Τιράνων, κόσμος ξεχύνεται τα απογεύματα για καφέ και φαγητό, είναι το απόλυτο μέρος της πόλης. Ο Δήμαρχος, γνωστή ιστορία, έχει βάψει με γκράφιτι, όχι τόσο εντυπωσιακά, τις παλιές σοβιέτ πολυκατοικίες. Το πιο ενδιαφέρον απ' όλα; Το όνομα, προέρχεται από την περίοδο Χότζα, που ήταν απαγορευμένη η κυκλοφορία σ' αυτά τα τετράγωνα, εκεί μένανε μόνο κυβερνητικά στελέχη απομωνομένα απ' την υπόλοιπη πόλη. Που να το ξεραν ότι θα γινόταν το πιο μοδάτο μέρος...




To ποτάμι
Ναι, έχει και ποτάμι. Στα πλαίσια της αναβάθμισης της πόλης, η Δημοτική αρχή απόφασισε πριν λίγα χρόνια να αναδείξει το ποτάμι, που κι οι ίδιοι είχαν ξεχάσει ότι είχαν. Απομάκρυναν παράγκες και παραπήγματα, και προχώρησαν στην διαμόρφωσή του, χαρίζοντας μια ακόμη όμορφη εικόνα/ανάσα στην πόλη.





Μας δείχνεις την Βιέννη;
Όχι τα Τίρανα, δεν είναι μόνο έτσι αλλά το κόμμάτι τους αυτό είναι όντως καταπληκτικό. Αρκεί να μπεις κυριολεκτικά δύο στενά μέσα, ιδίως στην περιοχή της Πλατείας Σκεντερμπεη, για να δεις την πραγματική, λαϊκή Αλβανία, τα σπίτια τα ασοβάτιστα, τα σοκάκια τα χωμάτινα, τον δημόσιο φωτισμό σχεδόν ανύπαρκτο. Αλλά και πάλι, δεν είχες την αίσθηση της φτώχειας, οι άνθρωποι δεν ήταν μίζεροι. Και με τους ξένους (σπάνιο είδος), πολύ φιλικοί.





Τυροπιτάδικο, ταβερνάκι



Δίπλα στο χαμόσπιτο, μια νέα πολυκατοικιάρα. Μια πόλη ατέρμονο εργοτάξιο...


Σαν να μου 'ρθε κάτι απ' την Ελλάδα του 80


Η λαϊκή αγορά, μια μικρή ανοιχτή πλατειούλα, καθόλου οργανωμένη αλλά και χωρίς κάποια γοητεία ανατολίτικη. Σοκαριστικό, οι δεμένες χειροπόδαρα ζωντανές κότες, πάπιες, κόκκορες, (πλατεία Skenderbeg>Gurakuci str.)

Το Μεγάλο Πάρκο
Το οπωσδήποτε. Ένα τεράστιο πάρκο στο τέλος του μεγάλου δρόμου, πίσω απ' το Πολυτεχνείο. Και όχι πάρκο, δάσος, με πανύψηλα δέντρα, πυκνή αλλά περιποιημένη βλάστηση και στη μέση, μια τεράστια τεχνητή λίμνη. Και όλα αυτά 10 λεπτά ποδαράτο απ' το κέντρο της πόλης. Ποιότητα ζωής που χαίρονται οι Αλβανοί πρωτευουσιάνοι, αφού το μέρος έχει πάντα κόσμο που ρχεται να ρηλαξάρει, να αθληθεί, να βολτάρει με τον σκύλο. Σιωπή Αθήνα, αυτά είναι!











Μ' άρεσε που σαν σνακ είχαν φρούτα και όχι γκοφρέτες.


Κόσμος που χαίρεται την πόλη του...


Υπάλληλοι κηποτεχνίας του Δήμου. Μ' άρεσε που βλεπα γυναίκες να φροντίζουν το δάσος με φροντίδα μαμαδίστικη.



Έχει κι άλλα, δες στο προσεχές μέλλον. Στην τσιμεντένια όχθη όπου στέκει το φράγμα της τεχνητής λίμνης, θα δημιουργηθεί το φουτουριστικό συγκρότημα, βασισμένο σε σχέδια ολλανδικού αρχιτεκτονικού γραφείου που κέρδισε τον διαγωνισμό το 2008. Περισσότερα εδώ.


Μουσείο Εθνικής Ιστορίας

Το κτίριο με το γνωστό ψηφιδωτό, πάνω στην μεγάλη Πλατεία. Ένα απ' τα Μουσεία που 'χω απολαύσει περισσότερο: όχι επειδή ήμουν ο μοναδικός του επισκέπτης εκείνο το απόγευμα, παρέα με τις υπαλλήλους που έπλεκαν για να περάσει η ώρα, αλλά γιατί πραγματικά συμπληρώνει την εμπειρία της επίσκεψης στην χώρα, γνωρίζεις την ιστορία των Αλβανών και του πανάρχαιου αγώνα τους για ανεξαρτησία (από τους Ιλλυρίους μέχρι τους Παρτιζάνους της Γερμανικής κατοχής). Τα εισαγωγικά κείμενα ανά περίοδο είναι και στα αγγλικά και έχεις μια καλή εικόνα του τι βλέπεις. Όσο δε πλησιάζουμε στη νεότερη ιστορία, τόσο βλέπεις πως είναι ο πιο κοντινός μας λαός, στα μισά και βάλε ονόματα αναγνωρίζεις σύγχρονα ελληνικά επώνυμα, όπως επίσης και κοινά λαογραφικά στοιχεία (από ένδυση μέχρι διάκοσμο σπιτιών). Ενδιαφέρον επίσης να γνωρίσεις και την αλβανική ματιά σε πολυσυζητημένες περιοχές όπως η Ήπειρος / Τσαμουριά, καθώς και την προσφορά των Αρβανιτών ηρώων στην Ελληνική Επανάσταση.
Αυτό που κράτησα ήταν η φράση-κλειδί της ιστορίας της χώρας: "Θρησκεία του Αλβανού, είναι να είναι Αλβανός", για το μικρό έθνος που υιοθέτησε τον μουσουλμανισμό, σε μια αμιγώς χριστιανική γειτονιά και τράβηξε πολλά γι' αυτό.
• 9.00-17.00 καθημερινά, ως 14.00 Σάββατο, είσοδος 200Lek (1.40€), 1.5/2 ώρες με νορμάλ προσοχή οι 3 όροφοι.





Η φουστανέλλα, χαρακτηριστική όμοια φορεσιά και Ελλήνων και Αλβανών, τότε που τα έθνη ήταν μια ανύπαρκτη έννοια.

Εθνική Πινακοθήκη

Εκεί που μετά το Μουσείο είχα ένα κενό, και τα lek μου δεν τελειώνανε, αποφάσισα να κατηφορίσω στον γνωστό κεντρικό δρόμο λίγο πιο κάτω και να επισκεφθώ την Εθνική Πινακοθήκη. Το κτίριο πιο μοντέρνο απ' το Εθνικό Μουσείο (ανακαίνιση γαρ), φιλοξενεί την αλβανική εικαστική ιστορία που ξεκινά απ' τον 18ο αιώνα ουσιαστικά και καταλήγει στο 3ο όροφο με τωρινούς (ψιλοδήθεν) ζωγράφους. Στον μεσαίο όροφο βρίσκεται η συλλογή με έργα της σοσιαλιστικής περιόδου που είναι και εξαιρετική. Όχι μόνο ως προς την τεχνική των ζωγράφων, αλλά περισσότερο απ' το μήνυμα που έφεραν αυτά τα έργα. Λαμπερές γυναίκες, εργάτριες, με το χαμόγελο στα χείλη και με την τσάπα στον ώμο να τρέχουν χαρούμενες στην δουλειά. Παλικάρια αγέρωχα να δουλεύουν σε υδροηλεκτρικούς σταθμούς. Οκ, δεν μπορεί να ήταν τόσο κεφάτοι, γαργάλαγε τον κυνισμό σου το θέαμα, αλλά μετά από λίγο έμεινα αποσβολωμένος: κι αν ήταν έτσι, αν το καταφέρναμε, αν σαν άνθρωποι φτιάχναμε αυτή την τέλεια κοινωνία; Δεν ξέρω αν ήταν εφικτό, μάλλον όχι, αλλά τουλάχιστον οι άνθρωποι αυτοί πιστεύαν στο καλό. Βέβαια μ' επανέφεραν λίγο πιο κάτω σημάνσεις σε έργα που οι δημιουργοί τους μπήκαν στην τότε black list και φυλακίστηκαν. Πραγματικά ένα μουσείο που αξίζει να επισκεφθείς, με μια πολύ καλή συλλογή.


• 9.00-17.00 καθημερινά, ως 14.00 Σάββατο, είσοδος 200Lek (1.40€)










Η Μητέρα Ελλάδα

Μαμά της Αλβανίας, την έχουν στην καρδιά τους, την αγαπάνε, είναι η Ιταλία: βλέπουν καμπιονάτο φανατικά, η πρεσβεία και η κατοικία των Ιταλών είναι στα κεντρικότερα σημεία σε εντυπωσιακά κτίρια, ψιλομιλάνε όλοι ιταλικά. Βέβαια ιταλικές επενδύσεις δεν βλέπεις πουθενά. Αυτά τα έχει αναλάβει η μητέρα Ελλάδα: οι Ελληνικές Τράπεζες είναι όλες παρούσες, με κυρίαρχη την Tirana Bank, λέγε με Τράπεζα Πειραιώς που πρέπει να 'ναι η μεγαλύτερη τράπεζα της χώρας, απ' τις δεκάδες διαφορετικές που μέτρησα. Η Cosmote λέγεται AMC, τα κρουασάν είναι 7days, πολλά-πολλά Γιώργο μου, είμαστε δύναμη σου λέω.






...κι υπάρχει και η καλή μητριά, η προστάτιδα Αμερική, μέχρι και ταγάρια με αμερικάνικη σημαία είδα. Είπαμε οι Αλβανοί νιώθουν ορφανοί, κι ανυπεράσπιστοι μέσα στην χριστιανική γειτονιά, (αν και δεν είναι και τόσο μουσουλμάνοι, αλλά μάλλον ο πιο ανεξίθρησκος λαός της Ευρώπης).
2 χαρακτηριστικά παραδείγματα: κεντρικός δρόμος φέρει το όνομα του George Bush, ενώ στο Πολυτεχνείο γράφει President Obama i Love you!



Γεύσεις

Eθνική κουζίνα; Χμμμ δεν θα το λεγα, εστιατόρια άλλωστε δεν υπάρχουν πολλά. Κυριαρχούν γεύσεις απλές, είτε εισαγόμενες από Ελλάδα/Ιταλία.



Sufflaqe: Ναι, σουβλάκι. Κάνει θραύση, στη δε μοδάτη γειτονιά Bloqqu είναι πολλές οι σουβλακερί. Κυρίως προτιμάνε τον γύρο κοτόπουλο, και διαφοροποίηση ότι ρίχνουν την σως από πάνω, και το τρως με το πηρουνάκι. 100 lek (0.70€)


Γλυκά πολλά, πολύ καλό το παγωτό. Το συγκεκριμένο προφιτερολοειδές 50lek (0.35€). Μα είναι δυνατόν;


10 καστανάκια ζεστά-ζεστά, τυλιγμένα σε άσχετες τυπωμένες κόλλες αναφορών με 100 lek. Αυτός που πουλά τα κάστανα, έχει συνήθως και μια ζυγαριά, για να ζυγίζεται ο κόσμος και να παίρνουν έξτρα φιλοδώρημα.


H ιταλική πιτσέικη επιρροή, calzone με εξαιρετικό όμως τυρί, 140 lek


Oι φούρνοι δεν είναι τα δικά μας μέγαρα, αλλά πολύ μικροί που δίνουν το ψωμί πίσω απ' τα αχνιστά τζάμια. Μεγάλες χορταστικές πίτες και φρεσκότατα μπουρέκια.


Κι αυτά...

Όχι μόνο αρβανίτικα επώνυμα, αλλά και ελληνικά ονόματα παντού. Ναι τόσο κοντά...
Σημαντικό: δεν υπάρχουν αριθμοί ακόμα (σε 3 μήνες το βλέπουν) στα κτίρια και ακόμα χειρότερα μόνο στο πολύ κέντρο υπάρχουν πινακίδες με τις οδούς. Αλλά και πάλι δεν χάνεσαι...


Ρεύμα: ακόμα και σε καλές γειτονιές έβλεπες το θέαμα των χιλιάδων καλωδίων στους στύλους. Όποιος τολμηρός, συνδέει το καλώδιο, ο θεός βοηθός, και έχει ρεύμα. Πως χρεώνονται απόρησα...


Αυτοκίνητα πριν το 90 δεν υπήρχαν στην Αλβανία. Αυτό κάπως εξηγεί την περίεργη οδική συμπεριφορά. Ναι, μας ξεπερνάνε: τα φανάρια δεν σημαίνουν και πολλά, ο πεζός ναι μεν δεν τα υπολογίζει, αλλά ούτε και οι οδηγοί που δεν σταματούν στο κόκκινο, άσε που μπορεί να σου ρθουν με αντίθετη φορά. Μύλος, κι όμως όλα λειτουργούν...
Αξιοσημείωτο επίσης ότι 2 στα 3 αυτοκίνητα είναι Mercedes.


Τα καλά τα δυτικά χτυπάνε ανενόχλητα κι εδώ, τα ουφάδικα, καζίνο, ανοίγουν αβέρτα και παντού, ακόμα και στις πιο άσχετες γειτονιές.


Άλλο εντυπωσιακό τα ιδιωτικά Πανεπιστήμια. Είναι άπειρα, στεγάζονται στα πιο εντυπωσιακά κτίρια, κι έχουν και περίεργα ονόματα, ιδού το κεντρικότατο UFO University.



Απ' τα μικρά και πιο ουσιαστικά: τα περίπτερά τους δεν πουλούν το "Άστρα και όραμα", αλλά βιβλία και μόνο.


Γκράφιτι: υπήρχαν αλλά λίγα, tags καθόλου και πόσο οξυγόνο η απουσία τους.


Οι άνθρωποι

Οι Αλβανοί με εντυπωσίασαν, και πόσο λάθος εικόνα έχουμε: εξωστρεφείς, γελαστοί, λένε συνέχεια δικά τους αστεία, θέλουν να σου πιάσουν κουβέντα, να μάθουν ουσιαστικά για σένα, να σε βοηθήσουν από μόνοι τους. Κι είναι ευγενικοί, πάντα μ' ευχαριστούσαν με το πιο ζεστό χαμόγελο, κι ας μην ξέρουν γρι αγγλικά, που ψώνισες από το μαγαζί τους. Μάλλον δεν έχω γνωρίσει πιο αγαθούς ανθρώπους, και όλα αυτά πρέπει να 'χουν να κάνουν μάλλον με τον σοσιαλισμό που τους πρόσφερε μια ουσιαστική καλλιέργεια. Εμφανισιακά επίσης, οι Αλβανίδες (ένα τσικ πιο ψηλές) είναι ολόιδιες οι Ελληνίδες: στα πρόσωπα, στην περιποίηση, στο ντύσιμο, στα γέλια στις κοριτσοπαρέες.

Η Αλβανική ενδοχώρα

• Το ταξίδι στο εσωτερικό της χώρας είναι κάπως σοκαριστικό. Τα Τίρανα μοιάζουν Γενεύη, μπροστά στις λοιπές μικροπόλεις Ελμπασάν, Αργυρόκαστρο, Πόγραδετς: εκεί ακόμα κυκλοφορούν κάρα με άλογα, αγρότες σε γαϊδούρια, και σαν σκηνικό την απόλυτη φτώχεια: σπίτια φτιαγμένα από λαμαρίνες, μουσαμάδες, ξύλα, ρόδες ποδηλάτων, πραγματικά ότι βρεθεί στα σκουπίδια. Αντίφαση: σε όλα τα "σπίτια", ακόμα και τις παράγκες, έβλεπες την κεραία της δορυφορικής τηλεόρασης DigitAlb.
• Παντού, σε ραχούλες, μέχρι στις ακροθαλασσιές, υπάρχουν τα bunker: αυτά τα τσιμεντένια igloo που γέμισε ο Χότζα 70.000 από δαύτα για να αμυνθούν οι Αλβανοί σε περίπτωση εισβολής.
• Η Αλβανική φύση είναι μοναδική: πανύψηλα βουνά με χιονισμένα κορφές, και ατελείωτα ποτάμια. Αλλά με μεγάλο πρόβλημα: όλα μα όλα είναι γεμάτα με εκατομμύρια πλαστικές σακούλες και σκουπιδολόι στις όχθες τους. Το θέαμα είναι αποκαρδιωτικό και δεν μπορώ να φανταστώ πως θα σωθεί η κατάσταση. Τεράστιο κρίμα.


Φινάλε

Σε κάτι τέτοια ταξιδιωτικά, σκέφτομαι συχνά, και κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, το φινάλε, το συμπέρασμα, τη γεύση που θα μείνει. Μια ώρα μετά το ξεκίνημά μου απ' την Αθήνα, νόμιζα ότι το χα: αποτύπωσα αυτή την εικόνα με την Αλβανίδα γιαγιά με το τσεμπέρι που δεν τράβηξε τα μάτια της απ' την Ελλάδα των μεγάλων δρόμων που ξετυλιγόταν στο παράθυρο. Θα παρουσίαζα τον βασανισμένο λαό που ξενιτεύτηκε για να ζήσει, αυτού που είχα χτίσει με τις ελληνικές αναφορές στο μυαλό μου, σαν αυτό να είναι η Αλβανία. Τρεις μέρες μετά καμία απ' αυτές τις προκαταλήψεις δεν έστεκε.





Χμμμ. Μήπως αυτές; Εντυπωσιασμένος από την ανάπτυξη των Τιράνων, σκέφτηκα ότι πρέπει να 'ναι κάτι δυναμικό σαν τους νέους της που είναι η συντριπτική πλειοψηφία, να 'χει κάτι απ' την μοναδική ενέργεια της πόλης, που είναι σε έξαψη, που βρίσκεται στην αρχή κάτι καινούργιου και πρωτόγνωρου. Έτσι όταν είδα αυτα τα μπάνερ εορτασμού των 20 χρόνων δημοκρατικού πολιτεύματος στην χώρα και της προσέγγισης με την Ευρώπη τα θεώρησα ιδανικά. Αλλά και πάλι κάτι έλειπε...


Έλειπε, γιατί η πόλη, η χώρα, είναι πάνω απ' όλα οι άνθρωποι της, αυτοί κάνουν έναν τόπο όμορφο, γαλήνιο, τρυφερό. Τελικά αποφάσισα να τελειώσω, με την εικόνα του αργού τρένου μιας άλλης εποχής που ταξιδεύει στην αλβανική ύπαιθρο. Εκείνης της άλλης εποχής που έπλασε αυτούς τους ανθρώπους, παρά την σχετική φτώχεια, να ζουνε, ήρεμοι, να χουν καλλιέργεια, ευγένεια και παιδεία, αξίες που φάνηκαν τόσο έντονα, ερχόμενος από μια χώρα που η μόνη συζήτηση είναι το χρήμα, τα τζίπ, τα δάνεια. Αυτό που γράφεται κι υπάρχει μέσα σου τελικά μετρά, κι ας μην τρέχει τόσο γρήγορα το τρένο ...



Οδηγός για Τίρανα
  • Πώς θα πας: με αεροπλάνο μέσω Ολυμπιακής, είτε με ένα από τα πάμπολλα λεωφορεία που ξεκινάνε απ' την Δεληγιάννη, στο Μετρό Μεταξουργείο. Οι τιμές εξαιρετικές 30€ ο πηγαιμός, 50€ το αλέ ρετούρ. Ταξίδεψα με την Alba trans, (9.30/19.30 κάθε μέρα 210.5246715), ενώ στις 20.00 φεύγουν οι Andeisa (2105220354) και Papadakis (210.5202551) καθώς και μερικές άλλες. Μέσω Κακαβιάς είναι 13 ώρες ταξίδι, μέσω Κρυσταλλοπηγής (Kapstice) 15. Από Θεσ/νίκη, 9 ώρες, λεωφ. απέναντι από ΟΣΕ. Visa δεν χρειάζεται, διαβατήριο ναι.
  • Νόμισμα: το Lek. 1€ = 140 Lek. Συνάλλαγμα θα βρείτε γύρω απ' την Πλατεία Skenderbeg, και ATM επίσης. Μην σηκώσετε πολλά, είναι εξωφρενικά φτηνή η ζωή στην Αλβανία.
  • Τα Τίρανα είναι η πιο ασφαλής πόλη που έχω πάει ποτέ, δεν σου περνά απ' τον νου ότι κάτι μπορείς να πάθεις.
  • Οδηγός: Τirana in your pocket, δωρεάν online pdf, υπερχρήσιμο πλήρες. Αν θελήσετε έντυπη έκδοση, θα την βρείτε στο μεγάλο βιβλιοπωλείο του κτίριου Opera στην Κεντρική πλατεία (600Lek). Επίσης εκεί θα βρείτε χάρτη και άλλους οδηγούς.
  • Ο καιρός είναι ίδιος σαν της Αθήνας, ήπιος μεσογειακός. H ώρα, αυτή της κεντρικής Ευρώπης, 1 ώρα πίσω.
  • Διαμονή: Δεν υπάρχουν πολλά ξενοδοχεία, δεν υπήρχαν παλιά οι ανάγκες. Τώρα υπάρχουν τα γνωστά ακριβά, τα μεσαία που ξεκινάνε από 35€ και είναι γύρω απ' την πλατεία προς τον Σιδ. Σταθμό. Υπάρχουν τα ακόμη φθηνότερα πανσιόν, τύπου χόστελ που είναι μικρά οικογενειακά σπιτάκια. Μπίνγκο πέτυχα και προτείνω τα διαμερίσματα του albaniantrip.com λ.χ. σε κεντρικότατο δυάρι με a/c, wifi, tv, ψυγείο, πλυντήριο, πάντα ζεστό νερό μόνο με 20€/βράδυ.
  • Συγκοινωνίες: ε δεν χρειάζονται, όλη η πόλη περπατιέται, έχοντας σαν κέντρο πάντα την πλατεία SkenderBeg, τον κάθετο άξονά της και το ποτάμι. Δεν μπορεί να χαθείς στα Τίρανα.
  • Υπεραστικές συγκοινωνίες: κυρίως λεωφορεία, γρήγορα με βιρτουόζους οδηγούς και ασφαλή. Υπάρχει και το τρένο που είναι υπερβολικά αργό, αλλά και πολύ παλιό, σοβιετικού τύπου, ίσως το μοναδικό σωζόμενο στην Ευρώπη και αξίζει σαν εμπειρία για τους λάτρεις του σιδηροδρόμου. Τα ελάχιστα δρομολόγια εδώ.
  • Πολύ κοντά, μισή ώρα με το λεωφορείο βρίσκεται το Δυρράχιο (Durres), η μεγαλύτερη παραθαλάσσια πόλη της χώρας, με γερές υποδομές στον τουρισμό και μια τεράστια παραλία. Μια πολύ καλή βόλτα.
  • Τέλος, τα Τίρανα είναι ιδανικά για ένα Σαββατοκύριακο. Δεν έχουν τα μνημεία, αλλά είναι μια κουλ, χαλαρή, χαρούμενη πόλη που χαίρεσαι να την περπατάς κι έχει και πράγματα να κάνεις. Κι άφησε σπίτι τις προκαταλήψεις.
  • Xάρτης, τα σημεία που επισημάνθηκαν στο ποστ. Κλικ για μεγαλύτερη και εκτύπωση:


Διάβασε επίσης:
Ταξίδι στο Κάιρο
Κωνσταντινούπολη σε οργασμό

Σχόλια
blog comments powered by Disqus