Blog Widget by LinkWithin


Το περασμένο Σάββατο, μέσα στο κρύο το βαρύ, βρεθήκαμε 40 atenistas στο Ιστορικό Κέντρο με αποστολή να μοιράσουμε φυλλάδια για εναλλακτικούς τρόπους πάρκινγκ στην περιοχή και να κάνουμε και την πράσινη δράση μας.
Τι μας δίδαξε η εμπειρία; Ότι η χιονόπτωση κάνει τέτοιες δράσεις κινηματογραφικές και αξέχαστες κι επίσης ότι οι υπηρεσίες του Δήμου δεν δουλεύουν.
Με 2 αξίνες, 3 τσαπιά βρήκαμε τα παρτέρια και σε λίγα λεπτά τα 'χαμε σκάψει και φυτέψει τις ανθεκτικότατες χαρουπιές. Αυτό, τίποτα παραπάνω. Και με μηδέν αντίδραση, γιατί πηγαίνοντας εκεί υπολογίζαμε ότι οι καταστηματάρχες και οι περιοίκοι είχαν βγάλει τα δέντρα, και σε κάποιες περιπτώσεις τσιμεντώσει τα παρτέρια, για να εξυπηρετηθούν πάρκιγνκ ανάγκες τους. Κι όμως αυτό δεν συνέβαινε καθόλου: όλοι οι καταστηματάρχες καταχαρούμενοι που κάποιος νοιάστηκε να 'ρχονται να βοηθούν, να λένε ότι θα τα φροντίσουν και να μας λένε ότι στέκουν έτσι χρόνια παραμελημένα.
Κι εκεί που ξεπαγιάζαμε, και τα μεγάλα συμφέροντα δεν τα συναντήσαμε, σκεφτόμουνα: ποιανού δουλειά είναι η διατήρηση των δέντρων; Ποιος έπρεπε να ελέγχει τα παρτέρια αν είναι σε σωστή κατάσταση; Το Τμήμα Κηποτεχνίας του Δήμου φυσικά, και πόσο σοκαριστικό να αντιλαμβάνεσαι εκείνη τη στιγμή, χειροπιαστά, ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν δουλεύουν, παίρνουν τον ζεστό μισθουλάκο τους και δεν βγαίνουν να κάνουν μια δουλειά που 3 άνθρωποι επί 1 παρτέρι= τα 15 λεπτά που χρειάστηκαν να φυτευτούν και με στοιχειώδη μέσα, χωρίς τις καλοπληρωμένες μηχανηματάρες του Δήμου.
Όχι, για να καταλάβουμε πόσο γκαβοί είμαστε, και πόσο απλή κι εύκολη είναι η απάντηση στα προβλήματα της πόλης: κάνε τη δουλειά σου, εφάρμοσε το νόμο.


O καταστηματάρχης, που όχι μόνο στη στιγμή πήγε κι αγόρασε χώμα, αλλά πήρε την αξίνα κι έσκαβε το τσιμέντο.

Σχόλια
blog comments powered by Disqus