Blog Widget by LinkWithin


Μεγάλο, λαμπερό, όμορφο. Και παράλληλα τόσο μακριά, αλλά πραγματικά τόσο κοντά. Μα είναι πάνω στο σταθμό του Αγίου Δημητρίου, 10 λέπτά απ' το Σύνταγμα, βγαίνεις-μπαίνεις. Το νέο Metro Mall λοιπόν φτιάχτηκε από απόδημους Έλληνες επιχειρηματίες της Βραζιλίας κι αυτό φαίνεται. Όχι μόνο από τους φοίνικες, αλλά απ΄ την ακομπλεξάριστη γυαλάδα και εξωστρέφεια του κτιρίου. Στο κέντρο ένα τεράστιο άνοιγμα να φωτίζει τα πάντα (με οροφή πτυσσόμενη που ανοίγει μάλιστα), οι τόνοι του λευκού κυρίαρχοι, με περισσότερα ασανσερ από τα λοιπά mall (δεν σου επιβάλλουν αυτόν τον ψυχαναγκασμό όχι θα δείτε όλο τον όροφο μέχρι να βρειτε έξοδο) και γενικά κάτι ανοιχτόκαρδο, αμερικάνικο, διασκεδαστικό.
Δεδομένο ότι θα πιάσει, το βοηθά ότι έιναι πάνω στο Μετρό, κι ακόμα περισσότερο ότι δεν υπάρχει κάτι αντίστοιχο στη νότια Αθήνα. Επίσης είναι το μοναδικό που έχει όλες τις μεγάλες μάρκες ρούχων (το μοναδικό με Ζara family και Η&Μ), Βασιλόπουλο κι επίσης τα village cinemas με όλες τις ανέσεις που πρέπει να 'χει στην εποχή του νετ ένας κινηματογράφος. Το μόνο θεματάκι είναι τα εστιατόρια που άλλα Μall έχουν σαφώς καλύτερα, πέρα από Goodys και Pizza fan δηλαδή. Τέλος πάντων, απ' την πολυκοσμία φύγαμε.


"Αυτά είναι ρίξε σινεμά, τις μεγάλες μάρκες, κι ένα σούπερ μαρκετ κι έτοιμο, δεν χρειάζεται κάτι παραπάνω". Αυτό έλεγα μισή ώρα μετά στο άδειο Athens Heart της Πειραιώς. Η σύγκριση ήταν άμεση: κοσμοπλημμύρα στο ένα, ψυχή στο άλλο. Μα αυτό το εμπορικό μου 'χει κάτσει εδώ: οκ, όμορφο, στυλάτο, αλλά που το πας και το κάνεις Χριστιανέ μου, στην Χαμοστέρνα, στον Ταύρο που είναι αραιοκατοικημένη περιοχή; Εκεί που στάση κάνει μόνο ένα λεωφορείο; Μόνο με καταστήματα και καθόλου σινεμά ή σούπερ μάρκετ; Πως θα μπάσεις κόσμο και πως θα το κρατήσεις; Το μόνο καλό ο τελευταίος όροφος που έχει κάπως ζωή κι έχει καλά εστιατόρια. 

Και το θέμα είναι ότι το 'χεις αντιληφθεί το λάθος και δεν κάνεις κάτι ουσιαστικό. Γιατί είναι ανούσιο να τυπώνεις φυλλάδια και να παρουσιάζεις ότι έχεις εύκολη πρόσβαση, ότι είσαι στο απόλυτο κέντρο της Αθήνας και στην πραγματικότητα για να έρθεις θες: με μετρό (Κεραμεικός 15 λεπτά με πόδια), Προαστιακό (10 λεπτά, ποιος κινείται μ' αυτόν;), ΗΣΑΠ (Πετράλωνα, 15 λεπτά). Φαντάσου πόσοι λαμβάνοντας αυτές τις πληροφορίες του φυλλαδίου ταλαιπωρήθηκαν και αγανάκτησαν για να φτάσουν, πάει, τους έχασες δια παντός.
Και κλείνοντας: για μένα τα Mall αν τα δεις με καθαρό μυαλό, χωρίς ιδεολογικά μπουρδουκλώματα, σε επίπεδο ανέσεων δεν συγκρίνονται, είναι σαφώς καλύτερα, παρέχουν ένα βολικό μπουκέτο υπηρεσιών στον καταναλωτή ή στους γονείς που δεν έχουν πολύ χρόνο. Και πρέπει, πιστεύω, να αλλάξουμε μυαλά γιατί όπως πάει το κέντρο θα ερημωθεί τελείως. Κι επιτέλους δεν θα 'ταν κακό να υπάρχει ένα mall (χωρίς αυτοκίνητα) στο κέντρο, και μοντέρνο, συμβατό στις συγχρονες ανάγκες. Και ναι, τολμώ και λέω το αδιανόητο, να χτιστεί κάτι από την αρχή, φρέσκο, καινούργιο, μια ευκαιρία για μια ανάσα μοντέρνας αρχιτεκτονικής στο κουρασμένο καράκεντρο. Ο χρόνος τρέχει και κρατάμε γέρικο και δέσμιο το ομορφότερο κομμάτι της πόλης.

Σχόλια
blog comments powered by Disqus