athensville

Φεύγοντας από το ικεα κι ενώ περνούσα αμέριμνος , διαλέγοντας την δροσίτσα των στενών απ' την χλαπαταγή του Κηφισού ένα "ααααααα" διέκοψε το τραγούδι μου. Δικό μου ήταν, τόσος ενθουσιασμός γι' αυτή την πολυκατοικία που "really stands out". Το αααα συνεχίστηκε συνοδεία της κάμερας. Κατ' αρχήν είναι ενταγμένα αρμονικά στο γύρω

Back to athensville. Αρχίζουμε με καταγγελία "κλασσική Ελλαδάρα", όχι μόνο παρκαρισμένο πάνω σε όλο το πεζοδρόμιο αλλά και μπροστά απ' την είσοδο για ΑΜΕΑ. Προχθές στην κάτω Ερμού: αχ, πόσα θα 'ταν αλλιώς αν τον είχαμε ακούσει από τότες. Ιερά οδός, Αιγάλεω, η πιο ποστ ονομασία για αξεσουαράδικο

Απ' το γνωστό Glow magazine (the personal lifestyle free) Εκδότρια και Διευθύντρια σαν να ξεπήδησαν από τους Στάβλους της Εριέττας Ζαΐμη. - Ευανθία μου άκου, θα μπουν τα όνοματά μας στο ίδιο ύψος αλλά για να τονίσουμε το σταρ κουώλιτυ μου εγώ θα κοιτώ αισιόδοξα, ψηλά κι αθλητικά κι εσύ χάμω και ποιοτικά. - Χαζή είσαι, έτσι καθιερωθήκαμε! Όποιος δεν έχει δει στο ξαφνικό την ταμπέλα της Μαρίας Ιωαννίδου για περούκες στην Κηφισίας δεν έχει δει τίποτα! Με χαρά είδα ότι συνεχίζεται η πορεία της Ελενας Βέντη στο καλλιτεχνικό στερέωμα της Μιχαλακοπούλου. Αξέχαστος ο τηλεκαβγάς με τον επιχειρηματία να την πιέζει να φορά το περίφημο "κάμπριο πίσω" παντελόνι της που την καθιέρωσε , με την Έλενα να ισχυρίζεται ότι πρέπει να το πλένει και θέλει να βάλει κάτι άλλο επιτέλους. Όπως επίσης και η απαγωγή της από Άραβες και η παραμονή της 3 μήνες στην Σαουδική. Η Άννα Λύση στο ράφι (κάπως αναμενόμενο). Σε κάτι τέτοια σετάκια, τα ταιριάζουμε στο φώτοσοπ τα προγούλια. Ελένη, άσε τον γρα...

Ο μεγάλος καημός: το όνειρο κάθε Αλγερινού/Μαροκινού είναι μέσω Ελλάδας να φτάσει επιτέλους στην Γαλλία, μια εξαιρετικά δύσκολη υπόθεση αφού οι Φράγκοι έχουν κλείσει τα σύνορα. Ωραίο πάντως να ξέρεις πως σ' αυτή την κουρασμένη πόλη κάποιοι έχουν ένα όνειρο, ωραία υπενθύμιση του σημαντικού να έχεις έναν στόχο. O καημός για την Γαλλία επαναλαμβανόμενος δε. Atina το 'χουμε , το Salem Mnzel Borgiba βοήθησε το Google, είναι ο τόπος καταγωγής κάποιου Τυνήσιου που άφησε αυτό το καλοσυνάτο γειά (salem) στην πόλη που τον φιλοξένησε πριν 2 χρόνια.

Απορία στο σούπερμαρκετ: όλα στητά καμαρωτά, τα ΧL comfort πουθενά πια. Δεν είναι βαριά τελικά... Λένορμαν εγκαταλελειμμένο: ασέβεια προς την Κάθριν Εμπειρίκου, πλήγμα στην υψηλή κλάση (χαμηλό προφίλ δε). Δύσκολες εποχές για το τύπο, θα επιβιώσει όποιος έχει τα περισσότερα αποκλειστικά, τέτοια συγκεκριμένα (focus στις ερωτήσεις). Είναι μια αντίσταση κι αυτό... Kατεβαίνοντας την Συγγρού: o Πέτρος κι ουρανός, σαν αφίσα σαϊντελογικής εκκλησίας. Το καλό ότι προσέχεις και την εμφάνιση RnB στο VIP Skyladiko. To πιο ασύλληπτα αστείο τηλεμάρκετινγκ προϊόν όλων των εποχών, έστω και μ' άλλο όνομα, έχει κατακτήσει όλα τα κινεζάδικα της Αθήνας.

Αφημένες απαλά δίπλα απ’ τον κάδο, διακριτά ξέχωρες απ’ τα σκουπίδια, ανώνυμες κι ανώδυνες πράξεις αδιάφορων Αθηναίων, που τα περίσσια τους όμως θα χαρούν γυρνώντας κουρασμένοι το βράδυ σε έναν άγνωστο να βρήκαν κάποια χρήση.

Δεν σου 'ρχεται πραγματικά να το πάρεις και να το τρίψεις στην μούρη του σουβλατζή που σε χρεώνει 2.40€ το τυλιχτό, στο καφέ που ο φρέντο κάνει 5€, στο σινεμά των 10€, στο θέατρο με τα 25€ κ.ο.κ.; Δείχνεις τον δρόμο κυρία Μαίρη μ' αυτή την ακαταμάχητη προσφορά, μας καλείς να γίνουμε πρεσβευτές της πράξης σου. Και θα γίνουμε! Αφήστε τώρα σχόλιο-έπαινο!

"Mη κοιτάξεις το πηγούνι", βασικός στόχος της σύνθεσης. Χρησιμοποιούμε, ένα χέρι πάνω στην Ηρώ, ένα χέρι να αιωρείται εκ των δεξιών του Αγγέλου και βάζουμε προφίλ μια άσχετη με καλό πηγούνι για να εξισορροπήσει το όλον. Οι καιροί άλλαξαν, οι λαϊκόποπ σταρ συμπονούν το κοινό, γίνονται το ένα: κι όμως, ανέγγιχτα απ' το φότοσοπ προγούλια! Μπράβο Ηρώ, πόσες σταρ θα τολμούσαν να βγουν με κολοκύθια στο κεφάλι;

Είπαμε, δουλεύουμε για τον ιστορικό του μέλλοντος. Και αν οι αλυσίδες ηλεκτρικών με τα αχανή τετραγωνικά και τα αυτοματοποιημένα πληροφοριών ταμπελάκια τους έχουν κυριαρχήσει πια, στην Πραξιτέλους, ψηλά στο 4, έχει διασωθεί ο παλιός καταφερτζίδικος, μαλαγανιάρικος, γλαφυρότατος, ξύπνιος τρόπος πλασαρίσματος των πιο εύφανταστων γκατζετακίων. Όχι σκρόλαρε και δες εμπορικό δαιμόνιο, δεν αξίζει βιτρίνα περισσότερο χάζι.

Φώτης Μπάζουλας = Fompa Strom και ξεμπέρδεψε, σιγά μην έβρισκε καλύτερο label. Άλλαξαν τα μέσα, παλιά στις τουαλέτες οι παππούδες το γράφανε ευθέως Times oso enas kafes, no comments με αρχαιοελληνικά γράμματα. To μοντέλο Μαριάντζελα ποζάρει πετυχημένα σαν πόνι αλλά που να το ξερε ότι το Authentic Design Team θα της έπαιρνε την χάρη χώνωντάς μια αλογοκεφαλή από πάνω στο photoshop. *Είναι σπουδαία, μακράν η καλύτερη χειρότερη ever. Κρίση1: Η Ελένη κάτι θα ξέρει...

Προτελευταίο ποστ, να μη μείνουν στο ράφι τα μικρά κι ασύνδετα καημένα, πρέπει τώρα να ειπωθούν: Παγωτό του καλοκαιριού: το ανακάλυψα τον τελευταίο μήνα κι έχω φάει 6-7: Κρι-κρι βανίλια με επικάλυψη λευκή σοκολάτα και αμύγδαλα. Εξαιρετικής ποιότητας παχιά υφή, γεύση βαθιά για περίπτερου παγωμένο. Αριστούργημα μόνο 1.50€ (μπράβο στην μακεδονίτισσα Κρι-Κρι για τις τιμές, οι άλλες αυτής της κατηγορίας τα ξυλάκια τα χρεώνουν 2€). Τα κορίτσια που κάνανε πραγματικό statement στο φετινό αθηναϊκό φάσιον δεν ήντουσαν στην Αβραμιώτου αλλά παντού. Οι Ρουμάνες Ρομά με τις πολύχρωμες φούστες τους και τις μακριές πλεξούδες στα μαλλιά ήταν η πιο απρόσμενη έκπληξη στις βόλτες της σαιζον. Στην Πλατεία τα αναψυκτικά κουτάκια τα χρεώνουν 1 και 1,20€. Ενοχλητική αισχροκέρδεια, γι' αυτό μαζικά αγοράζουμε από την Χρύσα που 'χει το κουτάκι 0,80 ενώ θα μπορούσε να πουλήσει μούρη και να τρελαθεί στο τάληρο τα σουλατσαδόρικα γκαζιώτικα βράδια. Μπράβο Χρύσα! Αγάπησα την εικόνα της Μπρέντα, της Κέλυ και...

H μεγάλη πόλη, οι απρόσμενες συναντήσεις, πραγματικότητες άλλων ανθρώπων που δίνουν στο μυαλό μια σβουριά και το ξεκολλάνε απ' τις σκέψεις κουβαλά στις βόλτες του. Μικρά σημεία συγκίνησης στην αχανή Αθήνα: Στις πολυκατοικίες στις παρατημένες γειτονιές που κάποιος θα βρεθεί, έστω και με το παράταιρο γαλάζιο, να δείξει ότι νοιάζεται και φροντίζει το σπίτι του, τη ζωή του δηλαδή. Όπως εδώ, που παρά το ισόγειο, αποφάσισε να αντιμετωπίσει μόνος του το γκρίζο και έκανε το καγκελαρισμένο παράθυρο του κήπο. Τα ρούχα στους ημιορόφους χωρίς μπαλκόνι, που απλώνονται πάνω στο κάγκελο. Το ξεχασμένο αυτοκόλλητο του Milko, που θα σου θυμίσει το κλασσικό γυμνασιακό γεύμα τυρόπιτα και μιλκο απ' τον φούρνο της γειτονιάς. Στο Design Walk θυμάμαι ο εδώ γράφιστας είχε την πιο μερακλιδικη κι ενδιαφέρουσα παρουσία. Φέτος, κλειστό, κριμά, σιγά, δεν θα χαθεί. Στο περίπτερο της Πειραιώς, στην πιο άκυρη λόγω ναρκωτικών στάση λεωφορείου (μαζί με της Τοσίτσα). Ο παλιός ιδιοκτήτης το 'χε σχεδόν άδει...