athensville

Aυτή η εικόνα της Ομόνοιας αρκούσε. Η αγαπημένη μου πλατεία, έμοιαζε τόσο όμορφη, γαλήνια, εξαγνισμένη από την λήθη, την απέραντη τσιμεντίλα,  την εξευτελιστική εγκατάλειψη και το βαρύτερο φορτίο σε ανθρώπινο πόνο που έχει αθηναϊκό σημείο φιλοξενήσει ποτέ. Συγνώμη που ξεκινώ έτσι, κάτι έκανε κλικ δυνατό αυτή η εικόνα. Και συμπαρέσυρε το όλον και η πρόταση του ολλανδικού γραφείου okra (με την συμμετοχή και του ελληνικού  studio 75) είναι αυτή που κέρδισε τελικά τον διαγωνισμό του Rethink Athens. Εύκολα εφαρμόσιμη, με σαφώς χαμηλό κόστος κατασκευής, έπαιξε έξυπνα και εξουδετέρωσε μάλλον εύκολα (δείτε τις άλλες προτάσεις παρακάτω) με τον ορθολογισμό της πράγμα που τόνισε και ο Πρόεδρος του Ιδρύματος Ωνάση. Πέρα απ' τα χαμηλά κόστη, προσφέρει μια Πανεπιστημίου και το γύρω της εντελώς διαφορετικό. Η λέξη "ξαπόστεμα" ήρθε στο νου μου, και αυτό την εκεί πραγματικότητα κομίζουν οι Ολλανδοί. Η πλατιά Πανεπιστημίου χωρίζεται σε λωρίδες, μια για το τραμ (ουσιαστικά μόνο μέσο ...

Μαζί με την Ακρόπολη , πάντα εκεί, αλλά τον τελευταίο μήνα μου βγήκε αλλιώς. Ίσως είναι το μεγάλωμα, οι χαμηλότεροι σαν τα σπίτια της ρυθμοί, η πόλη που στα 'χει πει όλα και τα χεις πει γι' αυτή όλα ή έχουν ακουστεί από άλλους τα πάντα (γι' αυτό και το λιγότερο μπλογκιν). Η Πλάκα είναι το πιο αποτελεσματικό μέρος να σκοτώνεις τις σκέψεις σου δέκα λεπτά μακριά. Οι άδειοι μεσημεριανοί της δρόμοι, το χωριάτικο φίδιασμά τους, οι γλάστρες και τα παράθυρα με τα σεμέν κουρτινάκια και την τιβι να παίζει στο δωμάτιο, η επαρχιώτικη ησυχία της φυσικά· συν τις αναμνήσεις, αποδεδειγμένα το ιδανικό για συναισθηματικές κατά χαρακτήρα εξομολογήσεις (ιδίως το πλάτωμα χάζι της Αθήνας πάνω απ' τους Διόσκουρους, πόσα πράγματα που ξέχασα έχω με πάθος πει). Τέλος πάντων, φλυαρίες, πάνω κάτω για όλους η Πλάκα ένα ωραίο σημαίνει και είναι το απαραίτητο 'αλλού' μιας μεγαλούπολης. Ξαναπάω· φωτογραφίες από εκεί, ήσυχη, βροχερή, μη Αθήνα.

"Μα γιατί δεν φέρνετε τις εκθέσεις στην Ομόνοια, ο Δήμος πρέπει να καθορίζει την πολιτική του να λέει αποφασισμένα 'θέλω να βοηθήσω αυτές τις περιοχές, θα φέρω κόσμο, θα κάνω τα περισσότερα γεγονότα μου εκεί' . Εκτός αν ηττημένοι απ' τη δημοσιουπαλλίλα η αρχή του Δήμου θεωρείτε ότι αυτό είναι μη αναστρέψιμο, και μόνος ρόλος του Δήμου είναι να μαζεύει σκουπίδια. Τυπικά καταλήγει πάντα αυτό, αλλά ο Δήμος είναι Αθηναίων, που θέλουν στήριγμα κι έμπνευση, ο φορέας που θα υπερασπιστεί τα ορισμένα τετράγωνα και τους ανθρώπους που ζουν σ' αυτά. Είναι πολιτική και να ένα πεδίο δράσης, ενέργειες που δίκαια να τοποθετούν τις δραστηριότητες σε όλη την πόλη. Φέρτε εκθέσεις κάτω!" Κάτι τέτοια είπα σε έναν άνθρωπο του Δήμου που πιασα κουβέντα σε εκδήλωση πριν κανα δύο χρόνια. Έτσι με χαρά είδα ότι κάμφθηκε η απάντηση που είχε δώσει τότε "δεν θέλουν οι εκθεσάδες να κατέβουν προς τα κάτω" και η Κοτζιά εδώ και μια βδομάδα φιλοξενεί την Έκθεση Βιβλίου. Η έκθεση δε...

Κατειλημμένο . Τα περιστέρια της Κοτζιά δεν πατάνε στην πλατεία, οι τέντες του παζαριού βιβλίου τους πήρανε τις γεμάτες σπόρους και σουσάμια πλάκες και έτσι στάθηκα με την κάμερα μπρος στο απόκοσμη χιτσκοκική εικόνα. Ο φάκος συλλάμβανε τις γραφίστικα ενδιαφέρουσες φιγούρες τους, σκοτεινές κόντρα στον ωραίο μας ουρανό.

Δόξα τω Θεώ ελεύθερο χρόνο έχουμε πια, δουλειές τόσες δεν υπάρχουν, και έτσι το ξύσιμο στο γραφείο είναι δεδομένο. Ένα βήμα πριν το μάτωμα, ένα απλό αθηναϊκό απομεσήμερο, αποφασίζω να κάνω ένα γρήγορο πρότζεκτ. Γιατί όκ το λευκό, μινιμαλισμός, να αναπνέει το μάτι αλλά ήθελα μια μάξι ανατροπή. Μισή ώρας πρότζεκτ ν τεκό αλλαγής χρησιμοποιώντας μόνο 7 ευρώ και υλικά που βρίσκεις στο εμπορικό τρίγωνο. Εδώ η πρότερη βαρετή γωνιά. Αν τα συμμάζευα λίγο τα χαρτιά και έβαζα σε καλή πόζα τις καρέκλες θα δείχνει μια χαρά. Αλλά τ' άφησα έτσι για την φωτογράφηση, να δείχνει χάλια (+ λίγο σκοτείνιασμα στο photoshop) για να σας το πουλήσω πιο εύκολα ότι κάτι έκανα. Πρώτα το αρτ: το πιο χρήσιμο πράγμα που μου μείνε από την σχολή που σπούδαζα είναι το φωτοτυπείο στην Λέκκα 23-25 που δίνεις το Α4 σου και στο κάνει μεγάλη αφίσα με πλάτος 1 μέτρο και ύψος 1.5. Έτσι στο νετ βρήκα και τύπωσα στο τσούκου αυτό το ηθικοπλαστικό αρτ, που έχει όμως ωραιότατη τυπογραφία. 3€ στον φιλικότατο φωτοτυπά τ...

The Wake Up Call from Kostas Kallergis on Vimeo . Μια πόλη με τοίχους να μιλάνε, που πέρα απ' τους τόνους σκέτης ταγκιάς βρίσκεις και λέξεις διαβαστερές, στη σειρά, με νόημα, έκφραση πολιτικών πεποιθήσεων και των θερμών κοινωνικών συνθηκών. Paul, MaPet, Absent και Bleeps, street artists που με την δράση τους γεμίζουν καθημερινά μας προσπεράσματα στην πόλη. Ο Κώστας Καλλέργης - που ξέρω προσωπικά και συμπαθώ απεριόριστα- τους δίνει κάμερα και μικρόφωνο και καταγράφει τις σκέψεις τους πριν σηκώσουν το σπρέι. Ένα υποδειγματικό, τωρινό κι εντελώς αθηναϊκό doc που αξίζει να το δεις.

Εδώ ξανά. Πρώτο θέμα της χρονιάς η ενέργεια που δημιουργείται στην γειτονιά του Γερανίου. Είναι επακόλουθο από τη μια από το επανάχρηση  της ονομασίας στην επικαιρότητα με τα πρόγραμματα που κάποια στιγμή εκπονεί/θα εκπονήσει το Υπουργείο Περιβάλλοντος για την ανάδειξή του αλλά περισσότερο κάτι άλλο: του ποταμιού "διασκέδασης", lifestyle, ή φροντίδας (όπως θέλει το ονοματίζει ο καθένας) που κυλά πια προς τα κάτω και με κατεύθυνση την Ομόνοια. Ξεκίνησε απ' την Κολοκοτρώνη, κύλησε μέσα στα πεζοδρομημένα στενά, έφτασε στην Αγία Ειρήνη και πήρε την Αιόλου προς την Ο πλατεία . Έτσι το ρεπορταζ αλλαγής του Γερανίου ξεκινά απ' την γωνία της Ευριπίδου, από ένα παλιο παπουτσάδικο που σε χρόνο ρεκόρ έγινε το νέο -όμορφο η αλήθεια- Cafe Harvest. Από και και πέρα ξεκινά το Γεράνι, περιοχή που με τα άπειρα άδεια μαγαζιά, τους απλετους βιομηχανικούς χώρους και την εξαιρετική συγκοινωνιακή εξυπηρέτηση θα απασχολήσει την πόλη σαν το νέο σημείο. Σπινθήρας της αλλαγής η επιλογή τ...